Dichtersbankjes | Werner Thomas

 

Foto: Albert Hagenaars | Begijnhof, Turnhout

Uit de collectie Mellendijk (keuze song en toondichter) voorraad Albert Hagenaars: Werner Thomas 

Dichtersbankjes | Gerrit Achterberg

Foto: Peter Bevers | Zeeweg, Den Helder

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: 

Gerrit Achterberg 👉

Vuurtoren

 

Hevig hart van lampen in kristallen keelen,

zeldzaam samenstel van glas en licht,

ingeboren eeuwigheden.

Doel en wil bijeen gebleven,

in een diep eendrachtig streven

om zichzelve te beleven

in een schaduwloos geheel.

Met aan uw voet het zuiver duister

van de zee tot uwen luister.

 

 

Gerrit Achterberg

Eiland der ziel, Stols, Maastricht, 1939

Dichtersbankjes | Gerrit Achterberg

Foto: Bert Bevers | Landschap Louis Van Lint (1962), KMSKA

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: 

Gerrit Achterberg 👉

Landschap

 

Ik loop in schilderijen rond.

Plekken, ouder dan God,

Liggen hier op den grond.

Geboorteplaatsen komen bloot;

een bodem, bijna uitgesleten,

waar ik het zand heb uitgebeten

met ’t zoutzuur mijner geest,

om terug te vinden wat gij zijt geweest.

 

Gerrit Achterberg

Energie, Van Dishoeck, Bussum, 1946

Dichtersbankjes | Joe Strummer, Mick Jones, Topper Headon

Foto: Bert Bevers | Borsbeeksebug, Berchem

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Joe Strummer 👉, Mick Jones 👉 en Topper Headon 👉

The Magnificent Seven

 

Ring! Ring! It's 7:00 A.M.!
Move y'self to go again
Cold water in the face
Brings you back to this awful place
Knuckle merchants and you bankers, too
Must get up an' learn those rules
Weather man and the crazy chief
One says sun and one says sleet
A.M., the F.M. the P.M. too
Churning out that boogaloo
Gets you up and gets you out
But how long can you keep it up?

 

Etc.

 

The Clash (Sandinista, 1980)

 

Joe Strummer / Mick Jones / Topper Headon

 

Dichtersbankjes | Hélène Swarth

Foto: Peter Bevers | Chateau de Cheval, Hauteville 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedcht ) voorraad Mannen van Bevers: Hélène Swarth 👉

Naar het plantsoen

Gekromd, zacht momplend, stromplend met haar stokje
Ontkomt zij ’t wreed gevaarlijk straatgewoel.
Bereikt is de oude bank, haar troostrijk doel.
Ze ontvlood de broeiing van haar zolderhokje,
Waar hing de lucht beklemmend zwaar en zoel.
Van ver een kerk tampt vroom een bedeklokje.
Vaalzwart de mantel over ’t rosbruin rokje,
Rust ze op haar plekje, geurig, lommerkoel.

Tevreden zit zij, tot de zon gaat tanen
En ’t blinkend slootje vloeit vol avondgoud
En kijkt, al mijmrend, in het wandelwoud.

Daar leidt een zoon zijn moeder door de lanen –
Dan schrijnt haar hart, vol ongestilde tranen,
Dan voelt zij zich verlaten, moe en oud.

Sorella 1942, Hélène Swarth

Dichtersbankjes | Inge Boulonois

                                                               Foto: Peter Bevers | Theater Orange

Collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Inge Boulonois 👉

21%

Voor kranten, boeken, bladen is het zuur
En idem voor concertzaal en theater
Voor schouwburg en museum ook een kater
Een domper voor de “hogere” cultuur

Goddank komt Neêrlands top niet in ’t geding:
Niet duurder wordt een dagje Efteling

Inge Boulonois 

Dichtersbankjes | Otis Redding

 

                                

                                                Foto: Nicolle Tuerlings | Regte heide                                                                 Uit de collectie Hans Mellendijk (keuze song en zanger) voorraad Hannie Eikenaar: Otis Redding 👉

(Sittin' On) The Dock of the Bay

Nummer van

Otis Redding

Sittin' in the mornin' sun
I'll be sittin' when the evenin' come
Watching the ships roll in
And I watch 'em roll away again, yeah

I'm sittin' on the dock of the bay
Watching the tide roll away
Ooh, I'm just sittin' on the dock of the bay
Wastin' time

I left my home in Georgia
Headed for the 'Frisco bay
'Cause I've had nothing to live for
And look like nothing's gonna come my way

So I'm just gonna sit on the dock of the bay
Watching the tide roll away
Ooh, I'm sittin' on the dock of the bay
Wastin' time

Look like nothing's gonna change
Everything still remains the same

I can't do what ten people tell me to do
So I guess I'll remain the same, yes

Sittin' here resting my bones
And this loneliness won't leave me alone
It's two thousand miles I roamed
Just to make this dock my home

Now, I'm just gonna sit at the dock of the bay
Watching the tide roll away
Ooh-wee, sittin' on the dock of the bay
Wastin' time

Songwriters: Stephen Lee Cropper, Otis Redding. Alleen voor niet-commerciële doeleinden.

 

Dichtersbankjes | Paul van Ostaijen

Foto: Peter Bevers | 'Van Gogh-brug', Arles 

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Paul van Ostaijen 👉

Vincent van Gogh

I.

Profeet van Pâturages en zuiderzonminnaar,
maar meer dan dit: diepbewogen dichter
die de zware dingen van buiten licht schiep,
herschiep als de kompleet blauwe lucht, -
herder die het onvruchtbare gebeuren
van buiten, naar het grote centrum dreef, de oasis, de keure
van frisheid... In ons zelve hebben wij de Jordaan;
allen die nog Godsvreemd en belâan
met de erfzonde zijn, -
de dubbele machteloosheid van het naar buiten kijken
en de loutering, dit is de permanente zege in ons:
patos en tragiek,
dit het innerlike, daarom het heilige 'veni, vidi, vici', -
al die machteloze vreemdelingen van buiten,
al de gebeurtenissen
zullen wij godskinderen verfrissen
door het heiligmakende water van onze Jordaan.
Kunst is de alles overstelpende liefde
en de alomvattende.
Als de zoon van Tobias die ter genezing van zijn vader
uittoog naar een ver land, en daar de vis
haalde met de kieuwen uit het water:
de ogen van zijn vader het licht schonk.

Kunst is de liefde in elke daad.
Kwintessens. En het volledig liefde zijn.
En dit is liefde als Vincent deed:
de talenten die hij kreeg, tot de waanzin, tot het leed
dat vreugde wordt, levend maken.

Niet het zijn of niet te zijn is de levensopgaaf,
maar het misterie van het zijn vult alles.
Het eigen zijn. Dat over alles te leggen.
Wordt eigen zijn van de omgeving.
Alles te vervormen, te martelen, te doden
tot schoonheid.
Je zelf dood rekenen voor de wet, om de wet van je zelf te verbreden.
Abstraksie van je zelf, want deze kosmiese liefde vult gans je zelf:
Bron van den aardbal.
Vincent. Zo is hij.
Hij is niets en hij is alles.
Als de priester: meester en dienaar.
En de wijn die eenvoudig perelt in de kelk
is plots onder de adem van liefde, bloed geworden.
Levende drank.

II

Meer dan uw werk. Dit is het grote,
het oneindige. Het venster
op de ganse wereld.
Ook alles wat in de verte schijnt
strekt zich daarbinnen deinend uit.
Een venster is alles.
De ganse wereld ligt binnen éen venster.
Men zal dan van uw werk houden,
wanneer het beurtelings met de geslachten
bloem, steen of eik zal geweest zijn.

Heel jong, - nauwlijks had ik je herkend, - heb ik gevraagd:
'Vader, die kiezel is zo schoon,
hoor je zijn schoonheid onder de trage tred van mijn laarzen?
Maar zie deze ronde schijf in de zon.'

Door wouden gaan. Pijnboomnaalden vallen
als vingers van de bomen.
Vingers zijn verlangen van lange, lome
lust. In de boomgaard hangen kersen,
aan lange, stramme takken,
vruchten die zich saampersen
als kinderlippen. Niet tastbare gloed
waarin zij bloeden als een zinnelike boetedoening.

'Maar alle schoonheid, mijn zoon, is in de brand
van je ogen. Ogen zijn steeds blauw als de zeestrandrand.'

III

Leed als de golven van de oceaan
die baren witte blaân
van bloesems. Leed als van blaren aan
de bomen. Bomen die kruinen worden,
kruinen: der bergen wit gehelmde horden.

Het arme leed wanneer het wordt ontzaggelik
in het dragen aller leed,
wordt scheppend leven weer.
Wie al de noodbaren in zich stort,
tot een fontein van helder water wordt hij weer.
Wie leed als landen torst
draagt in zijn flank de vruchtbaarheid
van honderdduizend zielen.

IV

De stem van Vincent

Laat ons de blaren
van alle leed vergaren.
De aarde, ook vermoeid,
heeft nooit dode
blaren gedragen.
De aarde wondt
om, in de driedagestond,
te laten herrijzen
onder de loodzware kus van de liefde.

En is die kus weerom licht leed,
leed, dat alles is, - Ik ben Die is, -
o, laat deze zoen niet verloren gaan
want elke zoen is gloên van goed.

Nooit wassen dode vruchten
aan de bomen.
De pijnen snikken eeuwig
en laten hun lange tranen als vingers vallen.
Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt,
houdt op het leven leed te zijn.

V

Kristus, Verlosser. Het Kruis
vergaarde al het leed.
Toen wierp hij weg het huis
van zijn leed.
Drie dagen en de schildwacht schrok.
De kunst is groot.
Een kruis van leed...
dan valt het huis
maar alles blijft.

En telkens woont
't woord onder ons
dat ons beloont,-
nieuw.
De weg van de Verlosser,
de weg van het leed:
een hoogvlakte van geluk.


27-30 oktober 1917

Het Sienjaal Paul van Ostaijen

Dichtersbankjes | Harry Muskee

Foto: Bert Bevers | Tuin Sint-Joriskerk Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Harry Muskee 👉

C+ B | The Sunshine of  Your Shadow

Dichtersbankjes | Driek van Wissen

Foto: Albert Hagenaars | Bankjes rond  Borgvlietsedreef Bergen op Zoom

Uit de collectie Mellendijk (keuze gedicht en dichter) voorraad Albert Hagenaars: Driek van Wissen 👉

Oerbeeld

Reeds in de oertijd waren wij seksisten.
Dat zie je aan een beeldje dat men vond
Met borsten en met billen, fors en rond
Terwijl het lijfje wel een hoofdje miste.

Wij waren toen waarschijnlijk allen apen,
Maar naar dit beeld is dus de vrouw geschapen.

Driek van Wissen

Dichtersbankjes | Pete Brown, Jack Bruce

Foto: Bert Bevers | Hoogstraat 70-74 Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers:

Pete Brown , Jack Bruce 👉

White room

 

In a white room with black curtains in the station
Black roof country, no gold pavements, tired starlings
Silver horses ran down moonbeams in your dark eyes
Dawn light smiles on you leaving, my contentment

 

I'll wait in this place, where the sun never shines
Wait in this place, where the shadows run from themselves

 

You said no strings could secure you at the station
Platform ticket, restless diesels, goodbye windows
I walked into, such a sad time, at the station
As I walked out, felt my own need, just beginning

 

I'll wait in the queue when the trains come back
Lie with you where the shadows run from themselves

 

At the party, she was kindness in the hard crowd

Consolation for the old wound now forgotten
Yellow tigers crouched in jungles in her dark eyes
Now gets morning, goodbye windows, tired starlings

 

I'll sleep in this place with the lonely crowd
Lie in the dark, where the shadows run from themselves

 

 

Jack Bruce / Pete Brown, 1968

Dichtersbankjes | Boudleaux Bryant

Foto: Albert Hagenaars | Palestrinastraat 18 te Bergen op Zoom

 

Uit de collectie Mellendijk (keuze song en songwrtiter) voorraad Albert Hagenaars: Boudleaux Bryant 👉

Speel "Bird Dog" af op Apple Music

"Bird Dog

Johnny is a joker (he's a bird)
A very funny joker (he's a bird)
But when he jokes my honey (he's a dog)
His jokin' ain't so funny (what a dog)
Johnny is a joker that's a-tryin' to steal my baby (he's a bird dog)

Johnny sings a love song (like a bird)
He sings the sweetest love song (ya ever heard)
But when he sings to my gal (what a howl)
To me he's just a wolf dog (on the prowl)
Johnny wants to fly away and puppy-love my baby (he's a bird dog)

Hey, bird dog get away from my quail
Hey, bird dog you're on the wrong trail
Bird dog you better leave my lovey-dove alone
Hey, bird dog, get away from my chick
Hey, bird dog, you better get away quick
Bird dog you better find a chicken little of your own

Johnny kissed the teacher (he's a bird)
He tiptoed up to reach her (he's a bird)
Well he's the teachers pet now (he's a dog)
What he wants he can get now (what a dog)
He even made the teacher let him sit next to my baby (he's a bird dog)

Hey, bird dog get away from my quail
Hey, bird dog you're on the wrong trail
Bird dog you better leave my lovey-dove alone
Hey, bird dog get away from my chick
Hey, bird dog you better get away quick
Bird dog you better find a chicken little of your own
He's bird……

Speel "Bird Dog" af op Apple Music

Dichtersbankjes | Neil Young

Foto: Maarten Bevers | Cherry Creek Trail, Tulsa 

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers:

Neil Young 👉

The Last Trip to Tulsa - Neil Young 

[Verse 1]
Well, I used to drive a cab you know
I heard a siren scream
Pulled over to the corner and I fell into a dream
There were two men eating pennies
And three young girls who cried
The West coast is falling, I see rocks in the sky
The preacher took his Bible and laid it on the stool
He said "With the congregation running
Why should I play the fool?"

[Verse 2]
Well, I used to be a woman you know
I took you for a ride
I let you fly my airplane
It looked good for your pride
'Cause you're the kind of man you know
Who likes what he says
I wonder what's it's like to be so far over my head
Well, the lady made the wedding
And she brought along the ring
She got down on her knees and said
"Let's get on with this thing"

[Verse 3]
Well, I used to be a folk singer
Keeping managers alive
When you saw me on a corner
And told me I was jive
So I unlocked your mind, you know
To see what I could see
If you guarantee the postage
I'll mail you back the key
Well I woke up in the morning
With an arrow through my nose
There was an Indian in the corner
Trying on my clothes

You might also like

I’ve Been Waiting for You

Neil Young

Round & Round (It Won’t Be Long)

Neil Young & Crazy Horse

euphoria

Kendrick Lamar

[Verse Well, I used to be asleep you know

With blankets on my bed
I stayed there for a while till they discovered I was dead
The coroner was friendly, I liked him quite a lot
If I hadn't have been a woman
I guess I'd never have been caught
They gave me back my house and car
And nothing more was said

[Verse 5]
Well, I was driving down the freeway
When my car ran out of gas
Pulled over to the station but I was afraid to ask
The servicemen were yellow and the gasoline was green
Although I knew I could not
I thought that I was gonna scream
That was on my last trip to Tulsa
Just before the snow
If you ever need a ride there
Be sure to let me know

[Verse 6]
I was chopping down a palm tree
When a friend dropped by to ask
If I would feel less lonely
If he helped me swing the axe
I said, "No, it's not a case of being lonely we have here
I've been working on this palm tree
For eighty seven years"
I said, "No, it's not a case of being lonely we have here
I've been working on this palm tree
For eighty seven years"
He said, "Go get lost!" and walked toward his Cadillac
I chopped down the palm tree
And it landed on his back