Pagina's

maandag 6 juli 2026

Dichtersbankjes | Neil Young

Foto: Maarten Bevers | Cherry Creek Trail, Tulsa 

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers:



The Last Trip to Tulsa - Neil Young 

[Verse 1]
Well, I used to drive a cab you know
I heard a siren scream
Pulled over to the corner and I fell into a dream
There were two men eating pennies
And three young girls who cried
The West coast is falling, I see rocks in the sky
The preacher took his Bible and laid it on the stool
He said "With the congregation running
Why should I play the fool?"

[Verse 2]
Well, I used to be a woman you know
I took you for a ride
I let you fly my airplane
It looked good for your pride
'Cause you're the kind of man you know
Who likes what he says
I wonder what's it's like to be so far over my head
Well, the lady made the wedding
And she brought along the ring
She got down on her knees and said
"Let's get on with this thing"

[Verse 3]
Well, I used to be a folk singer
Keeping managers alive
When you saw me on a corner
And told me I was jive
So I unlocked your mind, you know
To see what I could see
If you guarantee the postage
I'll mail you back the key
Well I woke up in the morning
With an arrow through my nose
There was an Indian in the corner
Trying on my clothes
With blankets on my bed
I stayed there for a while till they discovered I was dead
The coroner was friendly, I liked him quite a lot
If I hadn't have been a woman
I guess I'd never have been caught
They gave me back my house and car
And nothing more was said

[Verse 5]
Well, I was driving down the freeway
When my car ran out of gas
Pulled over to the station but I was afraid to ask
The servicemen were yellow and the gasoline was green
Although I knew I could not
I thought that I was gonna scream
That was on my last trip to Tulsa
Just before the snow
If you ever need a ride there
Be sure to let me know

[Verse 6]
I was chopping down a palm tree
When a friend dropped by to ask
If I would feel less lonely
If he helped me swing the axe
I said, "No, it's not a case of being lonely we have here
I've been working on this palm tree
For eighty seven years"
I said, "No, it's not a case of being lonely we have here
I've been working on this palm tree
For eighty seven years"
He said, "Go get lost!" and walked toward his Cadillac
I chopped down the palm tree
And it landed on his back



donderdag 2 juli 2026

Dichtersbankjes | Wim Brands

Foto: Albert Hagenaars Stieltjesstraat 21, Kunstencentrum Villa  Zebra, Rotterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Albert Hagenaars: Wim Brands 👉

Op straat, op een transformatorhuisje;

Op straat, op een transformatorhuisje:
ik zoek zieke, dode vogels,
dank u wel
ik woon in de Knollendamstraat.

In de krant: als een zebra gaat liggen
sterft hij

In bed, ik zie weer mijn grootvader
vlak voor hij sterft. Het was
in het voorjaar, de paarden

gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het worden stippen.

Wim Brands
uit: 'De schoenen van de buurman', 1999.

dinsdag 23 juni 2026

Dichtersbankjes | Hendrik Marsman

Foto: Peter Bevers | Fontainebleau 

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Hendrik Marsman 👉


Seine-et-Marne

 

De zon sprong op van de brug te Châlons,

uren ver weg achter Montereau,

trok over Nemours naar Fontainebleau

en viel door een avond van schemerdauw

in de Seine bij Charenton.

 

toen bloeide de nacht. langs de oevers der

kimmen flakkerde weerlicht na zwarten donder.

over de glanzende schemermeren

dreven boven verzonken puinen

zachte schimmen van maanlichtwolken

tusschen de eilanden der populieren

en diep-weerspiegelde droomfragmenten

van sterrentuinen en firmamenten

wiegelden over het witte water

zilveren en lazuren droomen.

 

dan een hel-gele dag:

boven de teedere bergen der verten

waar woeste zonnen branden en breken

langs de doorschijnende hemelklingen

der rondom zichtbare horizonnen

bezeilen ontelbare zachte schepen

van licht en wolken de blauwe zeeën

en koele meren der hemelstreken:

onzichtbare, sluimrende, teere zwanen.

 

o, Seine-et-Marne, fransch Toscane!



H. Marsman

Verzamelde gedichten, Salamander Klassiek, Querido, Amsterdam, 1977



maandag 15 juni 2026

Dichtersbankjes | Gerard Kornelis van het Reve


 Foto: Peter Bevers | Ousse, Lourdes

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Gerard Kornelis van het Reve  👉

Uit mijn leven

Een vrouw van Duitse afkomst
die in Friesland schreeuwen heeft geleerd,
is tegen het begraven met het oog op schijndood.
Zij wil mij een boek in drie delen lenen
waarin staat hoe alles ontstaan is.
In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.
Een datum heb ik niet genoemd,
zodat ik niet aan tijd gebonden ben.
Ik ren voor de Dood uit, ademloos.

 

 

Gerard Kornelis van het Reve

Tirade, Van Oorschot, Amsterdam, 1970

 

donderdag 11 juni 2026

Dichtersbankjes | Guido Gezelle


Foto: Peter Bevers | Route de Pau, Lourdes 


Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van BeversGuido Gezelle 👉


Heilige Maria die daar zijt

 

Heilige Maria die daar zijt

Moeder ende Maagd, van Kerst gewijd;
vrij van alle zonden en smetten,
wil op mij, uwe dienaar, letten,
ende mij helpen, wanneer ik sterve
dat ik des Hemels vreugden erve!

 

 

Guido Gezelle

Verzamelde Gedichten, Davidsfonds, Leuven, 1998

 

  

woensdag 3 juni 2026

Dichtersbankjes | Wooodie Guthrie

Foto: Arend Mellendijk | Roden Island, USA



Uit de collectie Mellendijk (keuze tekstdichter, song) voorraad Mellendijk: Woody Guthrie 👉





donderdag 21 mei 2026

Dichtersbankjes | Willem Persoon

Foto: Bert Bevers | Venneborglaan Deurne

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Willem Persoon👉 

Lente

 

Een winter vol verlangen

Volbracht nogmaals het wonder

De mensen worden wakker, nog een keer

Je ziet het aan de bomen

 

Het land wordt warmer

Er komt weer leven, kriebelingen

De draden naar de hemel

Staan weer straks gespannen

 

De zon is van haar reis terug

En verbrandt haar oude kleed

Er worden namen aan de dag gegeven

Van bloemen en kleuren die blijven bestaan

 

Willem Persoon

Persoonlijk – Verzamelde gedichten 1969-2014, C. de Vries-Brouwers, Antwerpen-Rotterdam, 2014

 

donderdag 30 april 2026

Dichtersbankjes | Pieter Bas Kempe, Anna Wiersma en Jet Rotmans

Foto: Hans Mellendijk | Dichtersbankje 4 | Laag-Keppel | 2de RKHK

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichters en gedicht) voorraad Mellendijk: Pieter Bas Kempe 👉, Anna Wiersma 👉 en Jet Rotmans 👉

Post Keppel

"Zonder kasteel geen stad,
geen herberg zonder wegen,
geen post zonder koetsiers
die hun bok bestegen,
zonder post geen koeriers
naar oorden welgelegen
als Bronkhorst, Bergh of Wisch,
als Zutphen of Nijmegen,"

mijmert de komende man
uit Hummelo, gaande naar Keppel:
zuidwestelijk van de Weppel
voert hij de rode bus zijn brieven
bestemd, van Wenters tot Roermond,
voor Gelderse geboortegrond.

Pieter Bas Kempe

Laag Keppel 

In de nabijheid van de Gouden Leeuw 
prijkt het neogotisch kerkje
op steenworp afstand van het kasteel 
dat in het struweel verscholen ligt 
gekoesterd tussen beide armen van de IJssel 
En dat niet kiezen kan 
tussen de Achterhoek en Liemers
Keppel sinds 1404 een stad 
met rijk verleden 
De molens en tabakscultuur 
de schutsluis, ijzergieterijen 
Pareltjes uit vergleden tijd 
die met het luster nog intact 
een terugblik bieden naar ons heden 

Anna Wiersma

de gouden leeuw
ligt erbij
alsof t er altijd was
je was er ook al wel heel lang
de hele tijd had je een ander doel
wel eerst een hotel 
de vergulde leeuw
op deze plaats hief men tol
voor de edelman uit kasteel pallandt
daarna werd je een
een station laag keppel
en een pleisterplaats
stroomlijn plaats
was je ook
voor de stoomtram
voor de postkoets
nu ben je sinds 2000
een zorghotel
je bent nog steeds mooi
een plaatje en van goud
je kan je paard er nog steeds stallen
en de post wordt er nog steeds gebracht
wie hier komt mag gaan als je beter bent
zo gaan ze langzamerhand allemaal
we ontsteken
nieuwe lichten in geval
van nood
dan is zo n plek
goud en nog eens goud
ze zijn er voor je
als er niemand
thuis is en
je wel wilt opknappen
nu 
dat heet de gouden leeuw

Jet Rotmans




dinsdag 21 april 2026

Dichtersbankjes | Ankh Gussinklo, Ineke Berentschot, Bertje van Delden

Foto: Hans Mellendijk | Hessenweg - Laag Keppel


Uit de collectie Hans Mellendijk ðŸ‘‰ (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk 
Ankh Gussinklo 👉, Ineke Berentschot 👉, Bertje van Delden 👉

Hessenweg

Mangs hier op ’t bänksken langs
d’n Hessenweg met gunds wiet weg
de hoge essen, trokken ze an
mien geestesoog veurbi-j
de kiepkaerls, bessembinders
hoenderverkopers, doeveneier in
de buul, koffiebonen, pispötte, todden
scheurdegrei, snoeftabak en ode-klönje…

Jao, z’ hadden heel wat in de mars
’t was zwaor maor wars van zeur’n
of zieltjes onder eure arme
beur’n zee de kiepkorf op de nekke
ploetern met dee handelsware
’n zakcent bi-j mekare en stoppen dat
vervolgens in d’n zogenaamde ‘katze’
onder euren blauwgekleurden kiel
waorvan trouwens des aovend dan
bi-j d’n befaamden uutspanning genaamd
D’n Golden Leeuw wallicht wal weer
een ‘fitsken’ wier soldaot emaakt…

Ik speurn of ‘k niet zo hier of daor het
zachte knallen van golfballen heurn
echter dat Keppelse ontspanningsveld
was schienbaor toch iets wieter weg
en baovendien van later tied
vandaor da’k langzaaman maor weer es
in de bene klomme en in énen gang
met zonder ballast op de rugge langs
’t Hessenspoor trugge trok naor Aalten
mien geboortegrónd en hiermet
was ’t verhaal weer rónd…



Ankh Gussinklo




Herzlich willkommen

Hessen holt niet van natte vute
Hessenpeerde holt niet van natte bene
Hessenkaore holt niet van natte Räder

hoevölle Hessen, peerde, kaore
bunt ter in ’t Achterhoekse onland verdwenen
veurat de juuste waege ebaand waan?

herzlich willkommen hannekemaejers
entrez, traed binnen dizze junidage véur Sint Jan
volg de weg van de Hessen, et Roggenschrotbrot

en a’j dörst kriegt, klopt maor an bi-j de boeren
mien moeder is an de Hessenweg geboren
zie en eur zusters zölt ow water pompen

en a’j nao ’t gres maejen en ‘t koren oogsten
weer op huus an gaot, klop dan daor weer an
moeder en zusters langkt ow blozend water

Ineke Berentschot



Hessenweg

Ha, een bank roepen mijn voeten,
warm is het vandaag, puffend
ontdoe ik me van mijn rugzak
en gulp water in mijn droge mond.
Even doof voor de drukke boomklever
zit ik wat te dommelen, vloei terug
in de tijd van marskramers die
met zware handelswaar soms uitgeput
geen bank vonden op hun weg.
Ware overlevingstochten zonder enig gerief,
geen wandelavonturen waarin je natuur
en je eigen grenzen verkent.
Wat een weelde om nu in alle vrijheid
te kunnen bewegen en leven.
De zwarte specht zijn kruuk, kruuk
rukt me uit mijn bespiegelingen.

Terwijl ik me voorover buk om mijn
schoenen stevig te veteren,
ontwaar ik een plaquette die me opnieuw
bewust maakt hoe bevoorrecht ik ben
om deze route voort te mogen zetten.
Dit traject omarm ik als een echte Pelgrimstocht.

Bertje van Delden






dinsdag 14 april 2026

Dichtersbankjes | Guinevere Wolvetang, Else Klomps, Pieter Bas Kempe, Bertje van Delden, Hermien Bannink

Dichtersbankje 1 | 2e Rondje Kunst Hummelo Keppel 


Uit de collectie Hans Mellendijk ðŸ‘‰ (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Guinevere Wolvetang 👉, Else Klomps 👉, Pieter Bas Kempe 👉,                              Bertje van Delden 👉, Hermien Bannink 👉



Het hek is van de dam

Orde in de chaos
van het bestaan
is als grenzen willen
verplaatsen
in een wereld die grenzeloos is:
een beperking van de geest.

Men wil vrij zijn
in een wereld
waarin hekken
een bosrand
begrenzen.

Rijk
zijn de mensen
met vrije geesten,
die anderen
hetzelfde toewensen.
Men wil orde scheppen
in een wereld
waarin het universum
de orde bepaalt.

Tevreden
zijn de mensen
met heldere geesten,
die niet te veel wensen.

Levens verliezen
waarde
wanneer normen en waarden
ingedamd en ingeperkt
worden,
woorden en beloften
betekenis verliezen,
tot er niets meer over is:
primitieve armoede.

Moedig
zijn de mensen
met normen en waarden,
in een wereld waar
orde–chaos
naast elkaar bestaan.
Rijk, tevreden en moedig
zijn de mensen
die voor anderen openstaan.

Guinevere Wolvetang


nem de tied
gaot zitten
en kiek um oe hen
of sloet oew ogen 
luster naor de wind

veul wat dee 
muzikanten in
row geveuleg echt
achterhooks oe zegt

vernem wat 
de beume daor rechts
op ’t land good eplant
flustert met gewas

dat daor wös
op weid’akkerland
verarmt verrieket
deur de mensenhand

achterhooks
egrond en gebruukt
naor natuur cultuur
bekiek nem de tied

Else Klomps

Hummelse grond

Noest gezwoeg
op wortel, stok en aar
doet de ploeg-
schaar van een jaar
in voren glanzen:
de werkerhand is daar,
grijpt aardgeboden kansen
van laat tot vroeg.

Pieter Bas Kempe


Krengenbos

Moe, hangend op de bank laat ik 
het landschap aan me voorbijglijden.
Boven de wei cirkelt een buizerd, 
plots duikt hij snel en geruisloos, 
verdwijnt met brede slagen 
tussen bomen en struiken, 
kansloos hangt een muis in 
de scherpe klauwen zijn einde
nabij, het bos zijn laatste onderdak.
Dit oord vredig en groen ogend 
maar ontsproten uit verdorven aarde
van besmette kadavers,
onheilsplek van stank en dood, 
angstig gemeden door dorpeling en boer.
Ik schrik op uit mijn sluimer, 
zo mooi die veerkracht van de natuur 
maar de schemer van vrees
duurt voort in de hoofden van boeren 
met taferelen van geliefde Neeltje 
en Bertha in grijparmen van kranen
harteloos gedumpt in containers,
en besef hoe dood en verderf door alle tijden
denderen in allerlei vormen;
met vergankelijkheid valt niet te wedijveren.

Bertje van Delden

Normaal

Normaal 
neet zo stille
staot ze met de bek vol tande
as in brons egotten.
Gin bier meer in hande
gin leedjes gelald
gin leuzen ebrald.
Niks,
gewoon stille.

Gin motor, gin gitaar te heuren.
Ze laot het
stillekes gebeuren
dat ze geëerd wonnen
op een sjiekke plaatse
waor ze vandan kwammen. 
At ze wel de bek dichte
wollen hollen.
Gewoon stille.

Want noe wordt ze geëerd
heb ze mensen bekeerd

Hermien Bannink

vrijdag 10 april 2026

Dichtersbankjes | Piet Gerbrandy

Foto: Hans Mellendijk | Park Huis Bergh | 's-Heerenberg

Uit de collectie Hans Mellendijk ðŸ‘‰ (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk Piet Gerbrandy 👉


SPOOR


Van wie kwam het onzinnige idee

dat wie wij zijn bepaald wordt door het brein?


Ons wezen is beweging en ons ritme

volgt steeds de danspas van de wandeling


die ons op zanden heuvels tussen de beuken

de weg wijst over vaag vermoede grenzen.


Soms staan wij even stil om uit te diepen

hoe lang ons voetspoor nog te zien zal zijn.


Piet Gerbrandy bij kunstwerk Walk of Life van Antoine Peters

KUNST buiten HUIS BERGH, 2026 




donderdag 26 maart 2026

Dichtersbankjes | Donovan Philips Leitch

Foto: Bert Bevers | Lange Nieuwstraat Antwerpen


Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van BeversDon0van Philips Leictch  ðŸ‘‰


Mellow Yellow

 

I'm just mad about Saffron.
A-Saffron's mad about me.
I'm-a just mad about Saffron.
She's just mad about me.

They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow.

I'm just mad about Frontine.
A-Frontine's mad about me.
I'm-a just mad about-a Frontine.
A-She's just mad about me.

Born-a high forever to fly.
Wind-a velocity nil.
Born-a high forever to fly.
If you want your cup, I will fill.

Electrical banana
Is gonna be a sudden craze.
Electrical banana
Is bound to be the very next phase.

They call it Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow.


Donovan, 1966