Foto: © Hans Mellendijk | Vettoriale degli Italiani | Italië
Uit de collectie Mellendijk: Joost van den Vondel
donderdag 6 oktober 2011
woensdag 5 oktober 2011
Dichtersbankje | Lucebert
Foto: © Hans Mellendijk | San Felice del Banaco | Italië
Uit de collectie Mellendijk: Lucebert
Ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van het land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen vallen
ik draai een kleine mooie ritselende revolutie af
en ik val en ik ruis en ik zing
-------------------------------------------------
Uit: 'verzamelde gedichten', 2004
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van het land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen vallen
ik draai een kleine mooie ritselende revolutie af
en ik val en ik ruis en ik zing
-------------------------------------------------
Uit: 'verzamelde gedichten', 2004
dinsdag 4 oktober 2011
Dichtersbankje | Francis de Preter
Foto: © Bert Bevers | Kromme Elleboogstraat | Antwerpen
Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht): Francis de Preter
DE ZON GROEIT
De zon groeit, de bomen wassen.
Wie speelt er in de weiden?
De nieuwe wind.
De vogels uit het zuiden.
De nieuwe wereld wint.
Wie speelt er in de weiden?
De nieuwe wind.
De vogels uit het zuiden.
De nieuwe wereld wint.
Ook de dagen kunnen kinderen krijgen
als het lente wordt.
De uren krijgen warme namen als: 'zuiderterras' en 'zomeravond'.
En 'voor dag en dauw' is ook een kind van de zwangere tijd,
van de dagen in expansie.
als het lente wordt.
De uren krijgen warme namen als: 'zuiderterras' en 'zomeravond'.
En 'voor dag en dauw' is ook een kind van de zwangere tijd,
van de dagen in expansie.
Zelfs de nachten baren
kinderen van het licht.
kinderen van het licht.
(Voelen of de lente komt)
© Francis de Preter
Uit Natuurgetrouw geschilderd en geschreven, 1974
maandag 3 oktober 2011
Dichtersbankje | Leo Vroman
Foto: © Bert Bevers | Lemmekensstraat | Berg
Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht): Leo Vroman
Dichtersbankje | Teresa Núñez
Foto: © Bert Bevers | Saint-German-des-Prés | Parijs
ÉL PIDE UNA CERVEZA EN LES DEUX MAGOTS Y PUEDE QUE SEA SÁBADO
Monsieur, tráigame un bosque
inflamado y armónico.
Tráigame un cementerio
con la tumba de Sartre y de Simone.
(A veces, hasta puedo
beberme de una vez el Louvre
y tres jardines).
Si le parece bien, que flote la aceituna
dulcemente, suplico.
Sobre la mesa tiembla -como un ave-
el silencio.
Y una luz va curvando,
pequeña,
estremecida,
poco a poco, la calle.
Suena un acordeón en algún sitio.
Qué tópico (él se ríe).
Codo a codo, las sillas
acercan un gentío que calla o que se ama
en medio de las cosas.
¿Las siete ya? Decide. No tengo todo el día.
¿Qué prefieres tomar?
Luminiscente, llega
el olor de las dalias.
No sé. París entero.
Quiero beber París.
Vertaling in: Meander
IN LES DEUX MAGOTS VRAAGT HIJ EEN BIER EN MOGELIJKERWIJZE IS HET ZATERDAG
Ober, brengt u mij een enthousiast
en harmonisch bos.
Brengt u mij een begraafplaats
met het graf van Sartre en van Simone.
(Soms kan ik zelfs
het Louvre en drie tuinen
in één keer opdrinken).
Als u het goed vindt, laat de olijf
zoetjes drijven, verzoek ik.
Boven de tafel trilt - gelijk een vogel -
de stilte.
En een licht buigt gestaag,
klein,
geschrokken,
beetje bij beetje, de straat.
Ergens weerklinkt een accordeon.
Wat voor gemeenplaats (hij lacht).
Zij aan zij brengen de stoelen
een menigte mensen bijeen die zwijgen of van elkaar houden
midden tussen de dingen.
Zeven uur al? Beslis. Ik heb niet de hele dag.
Wat wil je graag hebben?
Lichtgevend komt
de geur van de dahlia’s dichterbij.
Ik weet het niet. Heel Parijs.
Parijs wil ik drinken.
*Bron: Meander
en harmonisch bos.
Brengt u mij een begraafplaats
met het graf van Sartre en van Simone.
(Soms kan ik zelfs
het Louvre en drie tuinen
in één keer opdrinken).
Als u het goed vindt, laat de olijf
zoetjes drijven, verzoek ik.
Boven de tafel trilt - gelijk een vogel -
de stilte.
En een licht buigt gestaag,
klein,
geschrokken,
beetje bij beetje, de straat.
Ergens weerklinkt een accordeon.
Wat voor gemeenplaats (hij lacht).
Zij aan zij brengen de stoelen
een menigte mensen bijeen die zwijgen of van elkaar houden
midden tussen de dingen.
Zeven uur al? Beslis. Ik heb niet de hele dag.
Wat wil je graag hebben?
Lichtgevend komt
de geur van de dahlia’s dichterbij.
Ik weet het niet. Heel Parijs.
Parijs wil ik drinken.
*Bron: Meander
Abonneren op:
Posts (Atom)