Dichtersbankje | Willem van de Vrande

Foto: Annie van Beijsterveldt | De Regte Heide, Goirle

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Willem van de Vrande 👉

poëtica

de mimosa bloeide als fluisterende
honing, raadseltaal in toverspel, dat
zomin bagatel als sprookje was en zo
broos als een gebroken hart ooit brak

liefde voor een regel vers ligt niet in
helderheid gebed – proef hoe zoet het
silhouet, als door infrarood ontbloot
melodieus zojuist in werking is gezet

Dichtersbankje | Hans Mellendijk

                                                 Foto: Bert Bevers,  Leopoldstraat, Antwerpen

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Hans Mellendijk 👉

Winterkleed, winterleed

Scheer de dag

met scherpe sneden.
Knerp de sneeuw
met verse treden.
Baan het pad
door onbeschreven.

Scheer je weg
besmette sporen.
Kneed kristal
met schone handen.
Vorm het wit,
en ook de bezem.
Hoed, wortel
en zwarte kolen.

Spaar de dag.

Dichtersbankje | Salvador Dali

Foto:  Willem Tannemaat | Noordbrabantsmuseum | 's-Gravenhage | Salvador Dali

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: 

Salvador Dali 👉

Dichtersbankje | Bert Scheuter

Foto: © Louis Radstaak | Laren | Achterhoek

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Radstaak: Bert Scheuter 👉

Ik ben van hout

Ik ben een houtman in een houtdorp. 
Ik ben van de bomen die de lucht bestormen. 

Ik ben niet van de grond, van de oerbanken, van het erts. 
Ik ben geen alchemist. 
Ik ben geen nazaat van Hephaistos de smid, 
            De bijna beenloze met armen als beukenstammen. 

Ik ben van de benen, niet van de armen, 
            Ik ben de haas, niet de mol. 
Ik ben van lucht en water, niet van vuur en aarde. 

Ik ben niet van ijzer.

Zie ook GEMENGDE BERICHTEN Uit de kast (CXIV)👉

Dichtersbankje | Jacques Hamelink

Foto: Peter Bevers | Portaal kanaal | Terneuzen

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jacques Hamelink 👉

 In memoriam

Deze kernenergieke zon kwam niet gerezen.
De doemsdags opgezwollen op exploderen
staande roodgloeiende bal groef zich

ongenadig in tegen de misvormde humus-
richel horizon. Op zijn laagste punt
stond de zon, op één hoogte met mij.

Tussen hem en mij leunde alleen een rij
kale zwart hooggaande slungelbomen alle
kanten op. Het alles verheerlijkt tonend

stationaire licht illumineerde de grietenij.
Het oudgoud en zwart schilderij verscheen
op de achterwand van mijn gewitkalkte cel.

Bij dat statie-illuminatielicht zat ik aan
mijn schrijftafel, gebogen aspirant dodeman
met zijn zichzelf opbrandend enthousiasme.

Met dat imago aan de wand. Met mijn lege papier.


Jacques Hamelink (1939-2021)