donderdag 30 juni 2022

Dichtersbankje Armando

Foto: Peter Bevers | Kamp Vogelsang,  Ordensburg

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Armando 👉

Opstand

Iemand is op de stalen tafel gaan staan,
heeft ongeduldig gesproken,
gepraat gepraat
en opnieuw gesproken.
Iemand zwaaide met een vlag.

De kelen hebben gezongen.

Er werd gezocht
naar de noodzaak van een leus,
die de duisternis beschrijft.

De opstand zal klagend onderweg zijn.


uit: 'Stemmen', 2013.


woensdag 15 juni 2022

Dichtersbankje | Hans Mellendijk

Foto: Hans Mellendijk | Hoofdstraat | Grolloo


Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Hans Mellendijk 👉


Liepen

bi-j de dood van Cuby

"The sky is crying. Look at the tears, rolling down the street, ..."

in de elend gaon zitten
tienerträöne laoten liepen

't platteland, de heide
't hied, de melde lei d'r
opens ander bi-j

de harfst leerden wi-j
kennen en eeuweg
't verdreet

liepen, liep, lep, 'eleppen





woensdag 25 mei 2022

Dichtersbankje | de Omsmeders

 

Foto: Hans Mellendijk | De Krent | Hummelo

Uit de collectie Mellendijk (keuze gedicht en dichters) voorraad Mellendijk: De Omsmeders. 


De Enghuizer Dialogen | Dwaallust 👉 


vrijdag 6 mei 2022

Dichtersbankje Tom Lanoye

Foto: Bert Bevers | Westermarkt, Tilburg.

 Uit de collectie Mellendijk (keuze gedicht en dichter) voorraad Mannen van Bevers: 

Tom Lanoye  ðŸ‘‰

Open en brood

Is 't om dat urenlang en bovenarmse kneden van
maagdelijk wit en toch naar bosgrond ruikend deeg?
Of door 't gekoter in zo'n roodgestookte oven?
Maar brood maakt mij zo geil en mals lijk boter.

Wie kan de versheid aan van het kadetje? Weerstaan:
de ruige ronding van de tijgerpistolet? Een bruine bol 
gaat onder meel en zonnepittenpuisten schuil — en
toch: zijn smaak maakt mij zo geil en wee lijk boter.

Ik ken een man, die wordt onwel alleen al van
de geur van zijn mastel. Een matrone, die huivert
om de blanke stengels naast haar minestrone. En
ik word van mijn stokbrood al zo ijl en geil lijk boter.

Zelfs als ik denk aan de horreur waarbij een kleintje
— zo'n rogge met rozijntjes! — op een plank gelegd
de kartels van een broodmes moet trotseren, dan
nog maakt mij dat lijden geil en zweterig lijk boter.

Ja, ik beken. Het breken met de hand, het machinale
snijden, al dat geweld maakt mij van langsom heter en
devoter: niets lijkt mij heiliger en groter dan een brood...
Waarom ben ik maar mens? Was ik niet beter boter?

maandag 25 april 2022

Dichtersbankje | Taras Shevchenko

Foto: © Bert Bevers | Station Tilburg Universiteit 


Uit de collctie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Taras Shevchenko 👉

Testament (Zapovit)

When I am dead, bury me
In my beloved Ukraine,
My tomb upon a grave mound high
Amid the spreading plain,
So that the fields, the boundless steppes,
The Dnieper's plunging shore
My eyes could see, my ears could hear
The mighty river roar.


When from Ukraine the Dnieper bears
Into the deep blue sea
The blood of foes ... then will I leave
These hills and fertile fields --
I'll leave them all and fly away
To the abode of God,
And then I'll pray .... But till that day
I nothing know of God.


Oh bury me, then rise ye up
And break your heavy chains
And water with the tyrants' blood
The freedom you have gained.
And in the great new family,
The family of the free,
With softly spoken, kindly word
Remember also me.

Taras Shevchenko
25 December 1845, Pereiaslav
Translated by John Weir, Toronto, 1961