Dichtersbankje | Jack Weijkamp Lucy Legeland

Foto: Hans Mellendijk | Landgoed Anningahof | Zwolle

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Firma Weijland 👉

Lichtschommel

 

hen 

weerum

hen 

weerum

 

met de Veerman

van ’t licht

naor ’t duuster

en 

weerum

 

ach Veerman

nem ons met

aover de rivier

’t grieze lint

dat begint as ‘n kind

en zich stort in de zee

van aovergave en grinnikwals

 

en weerum

naor ’t duuster

samen op den 

lichtschommel

en hup!

daor gao’w weer

naor ’t licht

 

en vannacht dans ik

zo uutbundig

as ’t doolridder

zo uutdagend dansen

dat mien eigenste schim
mien pas weer zut

’s margens vrog in bed

Dichtersbankje | Hans Mellendijk

Foto: Hans Mellendijk | Hoofdstraat | Grolloo

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Hans Mellendijk 👉

Liepen

bi-j de dood van Cuby

"The sky is crying. Look at the tears, rolling down the street, ..."

in de elend gaon zitten
tienerträöne laoten liepen

't platteland, de heide
't hied, de melde lei d'r
opens ander bi-j

de harfst leerden wi-j
kennen en eeuweg
't verdreet

liepen, liep, lep, 'eleppen

Dichtersbankje | Bert Scheuter

Foto: Hans Mellendijk | Middewinterstappen 2018 | Hummelo

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Bert Scheuter 👉

Deurgaonde waegeskes en paedjes

Met ‘n dertigsten zonder middewinterstappen,

ol’joorsdag ‘n wezenlozen vri-jdag, nao een joor

met niks as naregheid en zonder steernefônkeln

d’n eersten en tweeden ni-jjoorsdag feesteloos

as een deursnee zaoterdag en matten zondag

gewier ‘t mien asof de tied een hörte minder

huu hiel dan ‘s-endensjoors lech gebruukelek.

A-j zo raps moor muu ‘t ni-je joor in schoeft,

dat al haost te völle op ‘t olde lik te lieken,

dan aovervölt ow mangs een valsen dekken

den ow gin enkel gräödjen warmte bieden kan,

den ow alleneg moor van alles af kan sluuten

en ow a-j niet oppast all’n loch benemmen zal

den meer dan alle joorn veurhen now neudig is.

Laot mien dan zo vlot as meugelek weer denken

an de waegeskes en paedjes die ‘t laeven teikent

en zelfs wieter slakkert woor ‘t naar onlieke is

um ons de tied deur te laoten gaon; die niet stopt

veur Silvester en andere heufdgrenzen of muurn en

zich nog zo’n betjen laot belopen at tied en ruumte

tussen laeven en dood ons uutzicht soms benemt.

Middewinterstappen 👉