dinsdag 21 april 2026

Dichtersbankjes | Ankh Gussinklo, Ineke Berentschot, Bertje van Delden

Foto: Hans Mellendijk | Hessenweg - Laag Keppel


Uit de collectie Hans Mellendijk ðŸ‘‰ (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk 
Ankh Gussinklo 👉, Ineke Berentschot 👉, Bertje van Delden 👉

Hessenweg

Mangs hier op ’t bänksken langs
d’n Hessenweg met gunds wiet weg
de hoge essen, trokken ze an
mien geestesoog veurbi-j
de kiepkaerls, bessembinders
hoenderverkopers, doeveneier in
de buul, koffiebonen, pispötte, todden
scheurdegrei, snoeftabak en ode-klönje…

Jao, z’ hadden heel wat in de mars
’t was zwaor maor wars van zeur’n
of zieltjes onder eure arme
beur’n zee de kiepkorf op de nekke
ploetern met dee handelsware
’n zakcent bi-j mekare en stoppen dat
vervolgens in d’n zogenaamde ‘katze’
onder euren blauwgekleurden kiel
waorvan trouwens des aovend dan
bi-j d’n befaamden uutspanning genaamd
D’n Golden Leeuw wallicht wal weer
een ‘fitsken’ wier soldaot emaakt…

Ik speurn of ‘k niet zo hier of daor het
zachte knallen van golfballen heurn
echter dat Keppelse ontspanningsveld
was schienbaor toch iets wieter weg
en baovendien van later tied
vandaor da’k langzaaman maor weer es
in de bene klomme en in énen gang
met zonder ballast op de rugge langs
’t Hessenspoor trugge trok naor Aalten
mien geboortegrónd en hiermet
was ’t verhaal weer rónd…



Ankh Gussinklo




Herzlich willkommen

Hessen holt niet van natte vute
Hessenpeerde holt niet van natte bene
Hessenkaore holt niet van natte Räder

hoevölle Hessen, peerde, kaore
bunt ter in ’t Achterhoekse onland verdwenen
veurat de juuste waege ebaand waan?

herzlich willkommen hannekemaejers
entrez, traed binnen dizze junidage véur Sint Jan
volg de weg van de Hessen, et Roggenschrotbrot

en a’j dörst kriegt, klopt maor an bi-j de boeren
mien moeder is an de Hessenweg geboren
zie en eur zusters zölt ow water pompen

en a’j nao ’t gres maejen en ‘t koren oogsten
weer op huus an gaot, klop dan daor weer an
moeder en zusters langkt ow blozend water

Ineke Berentschot



Hessenweg

Ha, een bank roepen mijn voeten,
warm is het vandaag, puffend
ontdoe ik me van mijn rugzak
en gulp water in mijn droge mond.
Even doof voor de drukke boomklever
zit ik wat te dommelen, vloei terug
in de tijd van marskramers die
met zware handelswaar soms uitgeput
geen bank vonden op hun weg.
Ware overlevingstochten zonder enig gerief,
geen wandelavonturen waarin je natuur
en je eigen grenzen verkent.
Wat een weelde om nu in alle vrijheid
te kunnen bewegen en leven.
De zwarte specht zijn kruuk, kruuk
rukt me uit mijn bespiegelingen.

Terwijl ik me voorover buk om mijn
schoenen stevig te veteren,
ontwaar ik een plaquette die me opnieuw
bewust maakt hoe bevoorrecht ik ben
om deze route voort te mogen zetten.
Dit traject omarm ik als een echte Pelgrimstocht.

Bertje van Delden






dinsdag 14 april 2026

Dichtersbankjes | Guinevere Wolvetang, Else Klomps, Pieter Bas Kempe, Bertje van Delden, Hermien Bannink

Dichtersbankje 1 | 2e Rondje Kunst Hummelo Keppel 


Uit de collectie Hans Mellendijk ðŸ‘‰ (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Guinevere Wolvetang 👉, Else Klomps 👉, Pieter Bas Kempe 👉,                              Bertje van Delden 👉, Hermien Bannink 👉



Het hek is van de dam

Orde in de chaos
van het bestaan
is als grenzen willen
verplaatsen
in een wereld die grenzeloos is:
een beperking van de geest.

Men wil vrij zijn
in een wereld
waarin hekken
een bosrand
begrenzen.

Rijk
zijn de mensen
met vrije geesten,
die anderen
hetzelfde toewensen.
Men wil orde scheppen
in een wereld
waarin het universum
de orde bepaalt.

Tevreden
zijn de mensen
met heldere geesten,
die niet te veel wensen.

Levens verliezen
waarde
wanneer normen en waarden
ingedamd en ingeperkt
worden,
woorden en beloften
betekenis verliezen,
tot er niets meer over is:
primitieve armoede.

Moedig
zijn de mensen
met normen en waarden,
in een wereld waar
orde–chaos
naast elkaar bestaan.
Rijk, tevreden en moedig
zijn de mensen
die voor anderen openstaan.

Guinevere Wolvetang


nem de tied
gaot zitten
en kiek um oe hen
of sloet oew ogen 
luster naor de wind

veul wat dee 
muzikanten in
row geveuleg echt
achterhooks oe zegt

vernem wat 
de beume daor rechts
op ’t land good eplant
flustert met gewas

dat daor wös
op weid’akkerland
verarmt verrieket
deur de mensenhand

achterhooks
egrond en gebruukt
naor natuur cultuur
bekiek nem de tied

Else Klomps

Hummelse grond

Noest gezwoeg
op wortel, stok en aar
doet de ploeg-
schaar van een jaar
in voren glanzen:
de werkerhand is daar,
grijpt aardgeboden kansen
van laat tot vroeg.

Pieter Bas Kempe


Krengenbos

Moe, hangend op de bank laat ik 
het landschap aan me voorbijglijden.
Boven de wei cirkelt een buizerd, 
plots duikt hij snel en geruisloos, 
verdwijnt met brede slagen 
tussen bomen en struiken, 
kansloos hangt een muis in 
de scherpe klauwen zijn einde
nabij, het bos zijn laatste onderdak.
Dit oord vredig en groen ogend 
maar ontsproten uit verdorven aarde
van besmette kadavers,
onheilsplek van stank en dood, 
angstig gemeden door dorpeling en boer.
Ik schrik op uit mijn sluimer, 
zo mooi die veerkracht van de natuur 
maar de schemer van vrees
duurt voort in de hoofden van boeren 
met taferelen van geliefde Neeltje 
en Bertha in grijparmen van kranen
harteloos gedumpt in containers,
en besef hoe dood en verderf door alle tijden
denderen in allerlei vormen;
met vergankelijkheid valt niet te wedijveren.

Bertje van Delden

Normaal

Normaal 
neet zo stille
staot ze met de bek vol tande
as in brons egotten.
Gin bier meer in hande
gin leedjes gelald
gin leuzen ebrald.
Niks,
gewoon stille.

Gin motor, gin gitaar te heuren.
Ze laot het
stillekes gebeuren
dat ze geëerd wonnen
op een sjiekke plaatse
waor ze vandan kwammen. 
At ze wel de bek dichte
wollen hollen.
Gewoon stille.

Want noe wordt ze geëerd
heb ze mensen bekeerd

Hermien Bannink

vrijdag 10 april 2026

Dichtersbankjes | Piet Gerbrandy

Foto: Hans Mellendijk | Park Huis Bergh | 's-Heerenberg

Uit de collectie Hans Mellendijk ðŸ‘‰ (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk Piet Gerbrandy 👉


SPOOR


Van wie kwam het onzinnige idee

dat wie wij zijn bepaald wordt door het brein?


Ons wezen is beweging en ons ritme

volgt steeds de danspas van de wandeling


die ons op zanden heuvels tussen de beuken

de weg wijst over vaag vermoede grenzen.


Soms staan wij even stil om uit te diepen

hoe lang ons voetspoor nog te zien zal zijn.


Piet Gerbrandy bij kunstwerk Walk of Life van Antoine Peters

KUNST buiten HUIS BERGH, 2026 




donderdag 26 maart 2026

Dichtersbankjes | Donovan Philips Leitch

Foto: Bert Bevers | Lange Nieuwstraat Antwerpen


Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van BeversDon0van Philips Leictch  ðŸ‘‰


Mellow Yellow

 

I'm just mad about Saffron.
A-Saffron's mad about me.
I'm-a just mad about Saffron.
She's just mad about me.

They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow.

I'm just mad about Frontine.
A-Frontine's mad about me.
I'm-a just mad about-a Frontine.
A-She's just mad about me.

Born-a high forever to fly.
Wind-a velocity nil.
Born-a high forever to fly.
If you want your cup, I will fill.

Electrical banana
Is gonna be a sudden craze.
Electrical banana
Is bound to be the very next phase.

They call it Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow.


Donovan, 1966 




vrijdag 13 maart 2026

Dichtersbankjes | Jan Kostwinder

Foto: Bert Bevers | Bervoetstraat, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers:

Jan Kostwinder 👉


Avondval

 

Hij zat daar, op die bank. Nog steeds

leek zijn been geworteld in de aarde,

maar toch was ik bang: er trok

een geur van afscheid in het huis.

 

Met zijn vingers schreef hij tekens

in de lucht. Het werden letters.

Er stond: week geraamte, beendergruis

- tot de deur werd opengerukt. 

 

Een voet boven de drempel.

Het is moeder. Het is tijd.

Ik moet naar bed.

 

 

Jan Kostwinder

Binnensmonds, Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom, 1988