Dichtersbankjes | Wooodie Guthrie

Foto: Arend Mellendijk | Roden Island, USA

Uit de collectie Mellendijk (keuze tekstdichter, song) voorraad Mellendijk: Woody Guthrie 👉

Dichtersbankjes | Willem Persoon

Foto: Bert Bevers | Venneborglaan Deurne

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Willem Persoon👉 

Lente

 

Een winter vol verlangen

Volbracht nogmaals het wonder

De mensen worden wakker, nog een keer

Je ziet het aan de bomen

 

Het land wordt warmer

Er komt weer leven, kriebelingen

De draden naar de hemel

Staan weer straks gespannen

 

De zon is van haar reis terug

En verbrandt haar oude kleed

Er worden namen aan de dag gegeven

Van bloemen en kleuren die blijven bestaan

 

Willem Persoon

Persoonlijk – Verzamelde gedichten 1969-2014, C. de Vries-Brouwers, Antwerpen-Rotterdam, 2014

 

Dichtersbankjes | Pieter Bas Kempe, Anna Wiersma en Jet Rotmans

Foto: Hans Mellendijk | Dichtersbankje 4 | Laag-Keppel | 2de RKHK

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichters en gedicht) voorraad Mellendijk: Pieter Bas Kempe 👉, Anna Wiersma 👉 en Jet Rotmans 👉

Post Keppel

"Zonder kasteel geen stad,

geen herberg zonder wegen,

geen post zonder koetsiers

die hun bok bestegen,

zonder post geen koeriers

naar oorden welgelegen

als Bronkhorst, Bergh of Wisch,

als Zutphen of Nijmegen,"

mijmert de komende man

uit Hummelo, gaande naar Keppel:

zuidwestelijk van de Weppel

voert hij de rode bus zijn brieven

bestemd, van Wenters tot Roermond,

voor Gelderse geboortegrond.

Pieter Bas Kempe

Laag Keppel 

In de nabijheid van de Gouden Leeuw 

prijkt het neogotisch kerkje

op steenworp afstand van het kasteel 

dat in het struweel verscholen ligt 

gekoesterd tussen beide armen van de IJssel 

En dat niet kiezen kan 

tussen de Achterhoek en Liemers

Keppel sinds 1404 een stad 

met rijk verleden 

De molens en tabakscultuur 

de schutsluis, ijzergieterijen 

Pareltjes uit vergleden tijd 

die met het luster nog intact 

een terugblik bieden naar ons heden 

Anna Wiersma

de gouden leeuw

ligt erbij

alsof t er altijd was

je was er ook al wel heel lang

de hele tijd had je een ander doel

wel eerst een hotel 

de vergulde leeuw

op deze plaats hief men tol

voor de edelman uit kasteel pallandt

daarna werd je een

een station laag keppel

en een pleisterplaats

stroomlijn plaats

was je ook

voor de stoomtram

voor de postkoets

nu ben je sinds 2000

een zorghotel

je bent nog steeds mooi

een plaatje en van goud

je kan je paard er nog steeds stallen

en de post wordt er nog steeds gebracht

wie hier komt mag gaan als je beter bent

zo gaan ze langzamerhand allemaal

we ontsteken

nieuwe lichten in geval

van nood

dan is zo n plek

goud en nog eens goud

ze zijn er voor je

als er niemand

thuis is en

je wel wilt opknappen

nu 

dat heet de gouden leeuw

Jet Rotmans

Dichtersbankjes | Ankh Gussinklo, Ineke Berentschot, Bertje van Delden

Foto: Hans Mellendijk | Hessenweg - Laag Keppel

Uit de collectie Hans Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Ankh Gussinklo 👉, Ineke Berentschot 👉, Bertje van Delden 👉

Hessenweg

Mangs hier op ’t bänksken langs
d’n Hessenweg met gunds wiet weg
de hoge essen, trokken ze an
mien geestesoog veurbi-j
de kiepkaerls, bessembinders
hoenderverkopers, doeveneier in
de buul, koffiebonen, pispötte, todden
scheurdegrei, snoeftabak en ode-klönje…

Jao, z’ hadden heel wat in de mars
’t was zwaor maor wars van zeur’n
of zieltjes onder eure arme
beur’n zee de kiepkorf op de nekke
ploetern met dee handelsware
’n zakcent bi-j mekare en stoppen dat
vervolgens in d’n zogenaamde ‘katze’
onder euren blauwgekleurden kiel
waorvan trouwens des aovend dan
bi-j d’n befaamden uutspanning genaamd
D’n Golden Leeuw wallicht wal weer
een ‘fitsken’ wier soldaot emaakt…

Ik speurn of ‘k niet zo hier of daor het
zachte knallen van golfballen heurn
echter dat Keppelse ontspanningsveld
was schienbaor toch iets wieter weg
en baovendien van later tied
vandaor da’k langzaaman maor weer es
in de bene klomme en in énen gang
met zonder ballast op de rugge langs
’t Hessenspoor trugge trok naor Aalten
mien geboortegrónd en hiermet
was ’t verhaal weer rónd…


Ankh Gussinklo




Herzlich willkommen

Hessen holt niet van natte vute
Hessenpeerde holt niet van natte bene
Hessenkaore holt niet van natte Räder

hoevölle Hessen, peerde, kaore
bunt ter in ’t Achterhoekse onland verdwenen
veurat de juuste waege ebaand waan?

herzlich willkommen hannekemaejers
entrez, traed binnen dizze junidage véur Sint Jan
volg de weg van de Hessen, et Roggenschrotbrot

en a’j dörst kriegt, klopt maor an bi-j de boeren
mien moeder is an de Hessenweg geboren
zie en eur zusters zölt ow water pompen

en a’j nao ’t gres maejen en ‘t koren oogsten
weer op huus an gaot, klop dan daor weer an
moeder en zusters langkt ow blozend water

Ineke Berentschot


Hessenweg

Ha, een bank roepen mijn voeten,
warm is het vandaag, puffend
ontdoe ik me van mijn rugzak
en gulp water in mijn droge mond.
Even doof voor de drukke boomklever
zit ik wat te dommelen, vloei terug
in de tijd van marskramers die
met zware handelswaar soms uitgeput
geen bank vonden op hun weg.
Ware overlevingstochten zonder enig gerief,
geen wandelavonturen waarin je natuur
en je eigen grenzen verkent.
Wat een weelde om nu in alle vrijheid
te kunnen bewegen en leven.
De zwarte specht zijn kruuk, kruuk
rukt me uit mijn bespiegelingen.

Terwijl ik me voorover buk om mijn
schoenen stevig te veteren,
ontwaar ik een plaquette die me opnieuw
bewust maakt hoe bevoorrecht ik ben
om deze route voort te mogen zetten.
Dit traject omarm ik als een echte Pelgrimstocht.

Bertje van Delden

Dichtersbankjes | Guinevere Wolvetang, Else Klomps, Pieter Bas Kempe, Bertje van Delden, Hermien Bannink

Dichtersbankje 1 | 2e Rondje Kunst Hummelo Keppel 

Uit de collectie Hans Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Guinevere Wolvetang 👉, Else Klomps 👉, Pieter Bas Kempe 👉,                              Bertje van Delden 👉, Hermien Bannink 👉

Het hek is van de dam

Orde in de chaos

van het bestaan

is als grenzen willen

verplaatsen

in een wereld die grenzeloos is:

een beperking van de geest.

Men wil vrij zijn

in een wereld

waarin hekken

een bosrand

begrenzen.

Rijk

zijn de mensen

met vrije geesten,

die anderen

hetzelfde toewensen.

Men wil orde scheppen

in een wereld

waarin het universum

de orde bepaalt.

Tevreden

zijn de mensen

met heldere geesten,

die niet te veel wensen.

Levens verliezen

waarde

wanneer normen en waarden

ingedamd en ingeperkt

worden,

woorden en beloften

betekenis verliezen,

tot er niets meer over is:

primitieve armoede.

Moedig

zijn de mensen

met normen en waarden,

in een wereld waar

orde–chaos

naast elkaar bestaan.

Rijk, tevreden en moedig

zijn de mensen

die voor anderen openstaan.

Guinevere Wolvetang

nem de tied

gaot zitten

en kiek um oe hen

of sloet oew ogen 

luster naor de wind

veul wat dee 

muzikanten in

row geveuleg echt

achterhooks oe zegt

vernem wat 

de beume daor rechts

op ’t land good eplant

flustert met gewas

dat daor wös

op weid’akkerland

verarmt verrieket

deur de mensenhand

achterhooks

egrond en gebruukt

naor natuur cultuur

bekiek nem de tied

Else Klomps

Hummelse grond

Noest gezwoeg

op wortel, stok en aar

doet de ploeg-

schaar van een jaar

in voren glanzen:

de werkerhand is daar,

grijpt aardgeboden kansen

van laat tot vroeg.

Pieter Bas Kempe

Krengenbos

Moe, hangend op de bank laat ik 

het landschap aan me voorbijglijden.

Boven de wei cirkelt een buizerd, 

plots duikt hij snel en geruisloos, 

verdwijnt met brede slagen 

tussen bomen en struiken, 

kansloos hangt een muis in 

de scherpe klauwen zijn einde

nabij, het bos zijn laatste onderdak.

Dit oord vredig en groen ogend 

maar ontsproten uit verdorven aarde

van besmette kadavers,

onheilsplek van stank en dood, 

angstig gemeden door dorpeling en boer.

Ik schrik op uit mijn sluimer, 

zo mooi die veerkracht van de natuur 

maar de schemer van vrees

duurt voort in de hoofden van boeren 

met taferelen van geliefde Neeltje 

en Bertha in grijparmen van kranen

harteloos gedumpt in containers,

en besef hoe dood en verderf door alle tijden

denderen in allerlei vormen;

met vergankelijkheid valt niet te wedijveren.

Bertje van Delden

Normaal

Normaal 

neet zo stille

staot ze met de bek vol tande

as in brons egotten.

Gin bier meer in hande

gin leedjes gelald

gin leuzen ebrald.

Niks,

gewoon stille.

Gin motor, gin gitaar te heuren.

Ze laot het

stillekes gebeuren

dat ze geëerd wonnen

op een sjiekke plaatse

waor ze vandan kwammen. 

At ze wel de bek dichte

wollen hollen.

Gewoon stille.

Want noe wordt ze geëerd

heb ze mensen bekeerd

Hermien Bannink