Uit de collectie Hans Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Ankh Gussinklo 👉, Ineke Berentschot 👉, Bertje van Delden 👉
Hessenweg
Mangs hier op ’t bänksken langsd’n Hessenweg met gunds wiet weg
de hoge essen, trokken ze an
mien geestesoog veurbi-j
de kiepkaerls, bessembinders
hoenderverkopers, doeveneier in
de buul, koffiebonen, pispötte, todden
scheurdegrei, snoeftabak en ode-klönje…
Jao, z’ hadden heel wat in de mars
’t was zwaor maor wars van zeur’n
of zieltjes onder eure arme
beur’n zee de kiepkorf op de nekke
ploetern met dee handelsware
’n zakcent bi-j mekare en stoppen dat
vervolgens in d’n zogenaamde ‘katze’
onder euren blauwgekleurden kiel
waorvan trouwens des aovend dan
bi-j d’n befaamden uutspanning genaamd
D’n Golden Leeuw wallicht wal weer
een ‘fitsken’ wier soldaot emaakt…
Ik speurn of ‘k niet zo hier of daor het
zachte knallen van golfballen heurn
echter dat Keppelse ontspanningsveld
was schienbaor toch iets wieter weg
en baovendien van later tied
vandaor da’k langzaaman maor weer es
in de bene klomme en in énen gang
met zonder ballast op de rugge langs
’t Hessenspoor trugge trok naor Aalten
mien geboortegrónd en hiermet
was ’t verhaal weer rónd…
Ankh Gussinklo
Herzlich willkommen
Hessen holt niet van natte vute
Hessenpeerde holt niet van natte bene
Hessenkaore holt niet van natte Räder
hoevölle Hessen, peerde, kaore
bunt ter in ’t Achterhoekse onland verdwenen
veurat de juuste waege ebaand waan?
herzlich willkommen hannekemaejers
entrez, traed binnen dizze junidage véur Sint Jan
volg de weg van de Hessen, et Roggenschrotbrot
en a’j dörst kriegt, klopt maor an bi-j de boeren
mien moeder is an de Hessenweg geboren
zie en eur zusters zölt ow water pompen
en a’j nao ’t gres maejen en ‘t koren oogsten
weer op huus an gaot, klop dan daor weer an
moeder en zusters langkt ow blozend water
Ineke Berentschot
Hessenweg
Ha, een bank roepen mijn voeten,
warm is het vandaag, puffend
ontdoe ik me van mijn rugzak
en gulp water in mijn droge mond.
Even doof voor de drukke boomklever
zit ik wat te dommelen, vloei terug
in de tijd van marskramers die
met zware handelswaar soms uitgeput
geen bank vonden op hun weg.
Ware overlevingstochten zonder enig gerief,
geen wandelavonturen waarin je natuur
en je eigen grenzen verkent.
Wat een weelde om nu in alle vrijheid
te kunnen bewegen en leven.
De zwarte specht zijn kruuk, kruuk
rukt me uit mijn bespiegelingen.
schoenen stevig te veteren,
ontwaar ik een plaquette die me opnieuw
bewust maakt hoe bevoorrecht ik ben
om deze route voort te mogen zetten.
Dit traject omarm ik als een echte Pelgrimstocht.
Bertje van Delden



