maandag 11 februari 2019

Dichtersbankje | Otteline van Panthaleon van Eck

Foto: © Hans Mellendijk | Librije | Zutphen

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Otteline van Panthaleon van Eck⇲

De Middeleeuwse
gevangenen
aan hun ijzeren
kettingen
in donkere koele
kerkers als
vlucht-gevaarlijke
misdadigers.
Hun woorden gestold
onhoorbaar geworden
tussen gestempelde banden
het sierlijke ballet
van letters
stilgelegd
in het duister
Licht hadden ze willen
brengen alsof ze
al wisten dat
onze zielen
telkens opnieuw
behoed
moeten worden
voor het vergeten
te lezen

© Otteline van Panthaleon van Eck
stadsdichter Zutphen 2019 -


maandag 4 februari 2019

Dichtersbankje | Margót Veldhuizen

Foto: © Hans Mellendijk | Langestraat | Enschede  | Beeld: Guusje Beverdam⇲

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad MellendijkMargót Veldhuizen⇲


Gewoon Enschede

Geen droosjes
niet aan zee
nauwelijks een haven
dichtbij de grens
verbrand, beschadigd, hersteld
met verve weer herrezen
dit is de plaats
waar ik wil wezen.
De oude markt met haar cafés
de bomen op het plein
kleine straatjes erom heen
daar wil ik lopen, daar wil ik zijn.
Singels slingerend als rivieren
in een waterloze stad,
het vele groen waarin
er plek is om te spelen.
Zij leeft in mij voort
dicht onder mijn huid
in mijn hoofd en hart
woont deze stad.
Hier deed ik mijn eerste passen
liep naar school en park
veel is nog hetzelfde
niet alles is voorbij
de stad die blijft
ook zonder mij.

Laatste stadsgedicht januari 2019

maandag 28 januari 2019

donderdag 24 januari 2019

Dichtersbankje | Ida Gerhardt

Foto: © Hans Mellendijk | De Pelikaan | Zutphen

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Ida Gerhardt⇲



zondag 20 januari 2019

Dichtersbankje | Jean Pierre Rawie

Foto: © Wouter van Heiningen⇲ | Centaal Station | Den Haag

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad van  Heiningen: Jean Pierre Rawie⇲

Finis
.
Heden is, na een langdurig lijden
dat hij met godsvertrouwen droeg,
Jean Pierre Rawie van ons verscheiden.
Hij komt dus niet meer in de kroeg.
.
Dat hij, die somber was bij tijden,
de hand niet aan zichzelve sloeg
stemt misschien nog wat tot verblijden,
al is het zo al erg genoeg.
.
Wat hem tot slot de dood in joeg,
de liefde of de drank, of beide? –
wij hebben door dit overlijden
een leger leven voor de boeg.
.
Het is zoals de Ouden zeiden:
de besten gaan altijd te vroeg.

Jean Pierre Rawie 
uit Oude gedichten | 1987