Dichtersbankje | Hans Keuper

Foto: Willem Tannemaat | 't Hofshuus | HooTchie Koe 2024 | Varsseveld

Uit de collectie Mellendijk (keuze tekstdichter en vers) voorraad Mellendijk: Hans Keuper 👉

Boh Foi Toch | Bierman | Zwarte Cross | 15 juli 2018

opname Peter Puntdraod

FoiFoiToch 10 jaor Boh Foi Toch | Bierman 

grafische vormgeving: Bert Scheuter en Hans Mellendijk | 2000

ZEET DE JONGS | Boh Foi Toch | Bierman

grafische vormgeving: Bert Scheuter en Hans Mellendijk | 1992

fotografie: Rien Zilvold 

Hans Keuper | Weerkommen 

Natuurvertaler | Sander Grootendorst | Interview met Hans Keuper 👉

                       

Dichtersbankje | Sierd de Vos | El Sierd

Foto: Gerrit-Jan Heijink  | Sportpark Oberink | Varsseveld | zomer 2019

Uit de collectie Mellendijk (keuze sportpoëet en gedicht) voorraad Mellendijk : Sierd de Vos⇲

FIFA 20

Koekoek, haha! 
Ratatatata!
Boem! Knal! Raak!
Confetti!

Dichtersbankje | Pim te Bokkel en Hans Mellendijk

Foto: © Hans Mellendijk | Tuitstraat | Varsseveld

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichters en gedichten) voorraad Mellendijk: Pim te Bokkel⇲ en Hans Mellendijk⇲ (vertaling) 

BoekLokaal | Boekhandel Rutgers | Varsseveld | Den lesten dag

Festival GrenzeNloos Erve Kots | Lievelde | Den lesten dag

Presentatie de Achterhoekse verzen | nazit  |Bredevoort | Den lesten dag

en Lechtspöl

De kerstbal is van Plint⇲ en het gedicht daarop van Remco Campert:

waar is de sneeuw

van december gebleven?

ze rust in het hart van eertijds 

Dichtersbankje | Hans Mellendijk

Foto: © Hans Mellendijk | Rusthuisweg-Tuitstraat | Varsseveld

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Hans Mellendijk⇲

Kaboem, klabaats

Berend Eenink kon de starke verhalen

vertellen. Bennie’s opa had in Halle

’t bulderen van de kanonnen eheurd.

’t Wier deur mien achternaef niet geleufd.

Kaboem, klabaats!

Een onmunig groot kanon dat alderbastend

wied kon schieten en alderbastend knappen.

Starke verhalen uut de Eerste Weltkrieg

wier met grote twiefels -jao, jao- ontvangen.

Kaboem, klabaats!

Biesterbanend endelek ’t raodsel ontrafeld,

’n natuurkundig geval.’t Heft te maken met

terugkaatsend lawaai hoog in de atmosfeer

’t zogenaamd wied reikende infrageluud.

Kaboem, klabaats!

Een onheurbaar laeg frequent geluud,

’n stille symfonie dat niet eheurd

kan worden deur ’t menselek oor. Maor

wal middels de trillingen waornembaor.

Kaboem, klabaats!

Meester Heuvel heuren het rammelen van

de roeten dag en nacht in de harfst van 14

wied weg wal 185 kilometers doornopper.

De Grote Krieg kondigde zich an in ’t zuden.

Kaboem, klabaats!

Geurink op Sinderen heurn 't vensterloek

mangs trillen; Antwerpen lag onder vuur.

Aover 't wònderkanon, ‘t houwitzer wier

op jaormarkten en ansichten efluusterd.

Kaboem, klabaats!

Now allenig nog op oldjaorsdag in flarden

mot en sissend carbid in de melkbussen

heur 'j echo’s uut ’n wiedweg verleden.

Wödt Dikke Bertha evreesd en eheurd.

Hans Mellendijk

Ontleend aan artikel van Bennie Eenink,

Dikke Bertha’s in de Achterhoek,

Contactorgaan ADW, december 2016.

Hans Mellendijk

Dichtersbankje | Robert Gesink

Foto: © Hans Mellendijk | Van Raam Sporthal | Grutterinkpad | Varsseveld

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en toedicht) voorraad Mellendijk: Robert Gesink>

Vuelta-evaluatie

71ste editie Vuelta Ciclista a España

Toch mangs mor 'n mooi rekkenmodel

eerstes 'eworden in Aubisque, etappe veertien

tweedes mangs in Lagos de Covadonga, stage tien

derdes in de Alto Mas de la Costa, deel zeuventien

viefdes in Alto de Aitana, op één nao letste dag.

't Zol manges wiskundeg antrekkelek

klinken um an't leste vierdes te waen.

't Zol mooi uutkommen dan. As dat zol können, 't effen mag.

Op propje verfrommeld 

millimeter-ruitjespapier 

gevonden in een steegje 

in het centrum van Madrid

toegedicht aan Robert Gesink.

Hans Mellendijk

Dichtersbankje | Patty Scholten

 Foto: © Hans Mellendijk | Erf Mellendijk-Scholten | Varsseveld

Uit de voorraad Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Patty Scholten>

Sneeuwbui 


Het nieuwe jaar begint met zachte vlokken 
die zachtjes dalen en onwillig landen. 
Het aarden wordt hun dooi, of ze zich branden 
aan warme aardkorst, hete huizenblokken. 

De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken 
en raakt verkild tot in haar ingewanden. 
De vlokken winnen door hun massa. Wanden 
van groen worden van spikkelwit doortrokken. 

De grondverf dekt. Dimensies dijen uit. 
En kijk, daar is de kerstkaart, rijstepap. 
Een hond danst lachend - met een wolvensnuit 
door zindelijk wit Hollands poollandschap. 

Een Alptraum van één dag. De witte bruid 
lost zachtjes schreiend op in grijze drab. 


© Patty Scholten 
Uit: ongekuste kikkers 
Atlas Amsterdam 1997