Dichtersbankjes | Ankh Gussinklo, Ineke Berentschot, Bertje van Delden

Foto: Hans Mellendijk | Hessenweg - Laag Keppel

Uit de collectie Hans Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Ankh Gussinklo 👉, Ineke Berentschot 👉, Bertje van Delden 👉

Hessenweg

Mangs hier op ’t bänksken langs
d’n Hessenweg met gunds wiet weg
de hoge essen, trokken ze an
mien geestesoog veurbi-j
de kiepkaerls, bessembinders
hoenderverkopers, doeveneier in
de buul, koffiebonen, pispötte, todden
scheurdegrei, snoeftabak en ode-klönje…

Jao, z’ hadden heel wat in de mars
’t was zwaor maor wars van zeur’n
of zieltjes onder eure arme
beur’n zee de kiepkorf op de nekke
ploetern met dee handelsware
’n zakcent bi-j mekare en stoppen dat
vervolgens in d’n zogenaamde ‘katze’
onder euren blauwgekleurden kiel
waorvan trouwens des aovend dan
bi-j d’n befaamden uutspanning genaamd
D’n Golden Leeuw wallicht wal weer
een ‘fitsken’ wier soldaot emaakt…

Ik speurn of ‘k niet zo hier of daor het
zachte knallen van golfballen heurn
echter dat Keppelse ontspanningsveld
was schienbaor toch iets wieter weg
en baovendien van later tied
vandaor da’k langzaaman maor weer es
in de bene klomme en in énen gang
met zonder ballast op de rugge langs
’t Hessenspoor trugge trok naor Aalten
mien geboortegrónd en hiermet
was ’t verhaal weer rónd…


Ankh Gussinklo




Herzlich willkommen

Hessen holt niet van natte vute
Hessenpeerde holt niet van natte bene
Hessenkaore holt niet van natte Räder

hoevölle Hessen, peerde, kaore
bunt ter in ’t Achterhoekse onland verdwenen
veurat de juuste waege ebaand waan?

herzlich willkommen hannekemaejers
entrez, traed binnen dizze junidage véur Sint Jan
volg de weg van de Hessen, et Roggenschrotbrot

en a’j dörst kriegt, klopt maor an bi-j de boeren
mien moeder is an de Hessenweg geboren
zie en eur zusters zölt ow water pompen

en a’j nao ’t gres maejen en ‘t koren oogsten
weer op huus an gaot, klop dan daor weer an
moeder en zusters langkt ow blozend water

Ineke Berentschot


Hessenweg

Ha, een bank roepen mijn voeten,
warm is het vandaag, puffend
ontdoe ik me van mijn rugzak
en gulp water in mijn droge mond.
Even doof voor de drukke boomklever
zit ik wat te dommelen, vloei terug
in de tijd van marskramers die
met zware handelswaar soms uitgeput
geen bank vonden op hun weg.
Ware overlevingstochten zonder enig gerief,
geen wandelavonturen waarin je natuur
en je eigen grenzen verkent.
Wat een weelde om nu in alle vrijheid
te kunnen bewegen en leven.
De zwarte specht zijn kruuk, kruuk
rukt me uit mijn bespiegelingen.

Terwijl ik me voorover buk om mijn
schoenen stevig te veteren,
ontwaar ik een plaquette die me opnieuw
bewust maakt hoe bevoorrecht ik ben
om deze route voort te mogen zetten.
Dit traject omarm ik als een echte Pelgrimstocht.

Bertje van Delden

Dichtersbankjes | Guinevere Wolvetang, Else Klomps, Pieter Bas Kempe, Bertje van Delden, Hermien Bannink

Dichtersbankje 1 | 2e Rondje Kunst Hummelo Keppel 

Uit de collectie Hans Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Guinevere Wolvetang 👉, Else Klomps 👉, Pieter Bas Kempe 👉,                              Bertje van Delden 👉, Hermien Bannink 👉

Het hek is van de dam

Orde in de chaos

van het bestaan

is als grenzen willen

verplaatsen

in een wereld die grenzeloos is:

een beperking van de geest.

Men wil vrij zijn

in een wereld

waarin hekken

een bosrand

begrenzen.

Rijk

zijn de mensen

met vrije geesten,

die anderen

hetzelfde toewensen.

Men wil orde scheppen

in een wereld

waarin het universum

de orde bepaalt.

Tevreden

zijn de mensen

met heldere geesten,

die niet te veel wensen.

Levens verliezen

waarde

wanneer normen en waarden

ingedamd en ingeperkt

worden,

woorden en beloften

betekenis verliezen,

tot er niets meer over is:

primitieve armoede.

Moedig

zijn de mensen

met normen en waarden,

in een wereld waar

orde–chaos

naast elkaar bestaan.

Rijk, tevreden en moedig

zijn de mensen

die voor anderen openstaan.

Guinevere Wolvetang

nem de tied

gaot zitten

en kiek um oe hen

of sloet oew ogen 

luster naor de wind

veul wat dee 

muzikanten in

row geveuleg echt

achterhooks oe zegt

vernem wat 

de beume daor rechts

op ’t land good eplant

flustert met gewas

dat daor wös

op weid’akkerland

verarmt verrieket

deur de mensenhand

achterhooks

egrond en gebruukt

naor natuur cultuur

bekiek nem de tied

Else Klomps

Hummelse grond

Noest gezwoeg

op wortel, stok en aar

doet de ploeg-

schaar van een jaar

in voren glanzen:

de werkerhand is daar,

grijpt aardgeboden kansen

van laat tot vroeg.

Pieter Bas Kempe

Krengenbos

Moe, hangend op de bank laat ik 

het landschap aan me voorbijglijden.

Boven de wei cirkelt een buizerd, 

plots duikt hij snel en geruisloos, 

verdwijnt met brede slagen 

tussen bomen en struiken, 

kansloos hangt een muis in 

de scherpe klauwen zijn einde

nabij, het bos zijn laatste onderdak.

Dit oord vredig en groen ogend 

maar ontsproten uit verdorven aarde

van besmette kadavers,

onheilsplek van stank en dood, 

angstig gemeden door dorpeling en boer.

Ik schrik op uit mijn sluimer, 

zo mooi die veerkracht van de natuur 

maar de schemer van vrees

duurt voort in de hoofden van boeren 

met taferelen van geliefde Neeltje 

en Bertha in grijparmen van kranen

harteloos gedumpt in containers,

en besef hoe dood en verderf door alle tijden

denderen in allerlei vormen;

met vergankelijkheid valt niet te wedijveren.

Bertje van Delden

Normaal

Normaal 

neet zo stille

staot ze met de bek vol tande

as in brons egotten.

Gin bier meer in hande

gin leedjes gelald

gin leuzen ebrald.

Niks,

gewoon stille.

Gin motor, gin gitaar te heuren.

Ze laot het

stillekes gebeuren

dat ze geëerd wonnen

op een sjiekke plaatse

waor ze vandan kwammen. 

At ze wel de bek dichte

wollen hollen.

Gewoon stille.

Want noe wordt ze geëerd

heb ze mensen bekeerd

Hermien Bannink

Dichtersbankjes | Piet Gerbrandy

Foto: Hans Mellendijk | Park Huis Bergh | 's-Heerenberg

Uit de collectie Hans Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Piet Gerbrandy 👉

SPOOR

Van wie kwam het onzinnige idee

dat wie wij zijn bepaald wordt door het brein?

Ons wezen is beweging en ons ritme

volgt steeds de danspas van de wandeling

die ons op zanden heuvels tussen de beuken

de weg wijst over vaag vermoede grenzen.

Soms staan wij even stil om uit te diepen

hoe lang ons voetspoor nog te zien zal zijn.

Piet Gerbrandy bij kunstwerk Walk of Life van Antoine Peters

KUNST buiten HUIS BERGH, 2026 

Dichtersbankjes | Donovan Philips Leitch

Foto: Bert Bevers | Lange Nieuwstraat Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Don0van Philips Leictch  👉

Mellow Yellow

 

I'm just mad about Saffron.
A-Saffron's mad about me.
I'm-a just mad about Saffron.
She's just mad about me.

They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow.

I'm just mad about Frontine.
A-Frontine's mad about me.
I'm-a just mad about-a Frontine.
A-She's just mad about me.

Born-a high forever to fly.
Wind-a velocity nil.
Born-a high forever to fly.
If you want your cup, I will fill.

Electrical banana
Is gonna be a sudden craze.
Electrical banana
Is bound to be the very next phase.

They call it Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow,
Quite rightly.
They call me Mellow Yellow.

Donovan, 1966 

Dichtersbankjes | Jan Kostwinder

Foto: Bert Bevers | Bervoetstraat, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers:

Jan Kostwinder 👉

Avondval

 

Hij zat daar, op die bank. Nog steeds

leek zijn been geworteld in de aarde,

maar toch was ik bang: er trok

een geur van afscheid in het huis.

 

Met zijn vingers schreef hij tekens

in de lucht. Het werden letters.

Er stond: week geraamte, beendergruis

- tot de deur werd opengerukt. 

 

Een voet boven de drempel.

Het is moeder. Het is tijd.

Ik moet naar bed.

 

 

Jan Kostwinder

Binnensmonds, Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom, 1988 

Dichtersbankjes | Frans Deschoemaeker

Foto: Bert Bevers | Kronenburgstraat Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Frans Deschoemaker 👉

Morgen

 

Bij het haardvuur stilte. Een zwartfluwelen siamese kat.

De bloedende morgen weergevonden. Zijn brekende stem,

zijn scherfgelaat. Alleen kamerplanten zijn getuigen.

Door het kijkgat in de wasem op de ruit; straatstenen

geteld & wegrottende bladeren. Het boek genomen.

Handen tot de tot vlucht ontvouwd.

 

Fantaseer iets, lief. Bijvoorbeeld: het wordt lente.

Tussen de naakte stammen kust

de zon de kartellijn der trapgevels

van ons onvolgroeide dorp. En weet:

 

zoals het graan de akker

heb ik je straks weer nodig.

 

 

Frans Deschoemaeker

Stroomafwaarts, De Bladen voor de Poëzie, Orion-Colibrant, Brugge, 1979

 

 

Dichtersbankjes | Steve Harley

                                                                  Foto: Bert Bevers | Falconplein, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Steve Harley 👉

Red is a mean, mean colour

 

He can remember hearing words of wonder
Failure is on the inside
So often does he wonder
How hard it is without a guide

 

This manipulator of crazes
He can win any race that you name
Like a disease he comes in stages
And affects everybody the same

 

He's just a body, a beat-up body
He gets his kicks on a fatal crash
And he carries a sign that screams
Red is a mean, mean colour

 

He keeps his money under his mattress
And his conscience in his pocket
His heart runs on batteries
He has two eyes to each socket

 

He's just a body, a beat-up body
He gets his kicks on a fatal crash
And he carries a sign that screams
Red is a mean, mean colour

 

Life's a game of colours and shades
Life's an ugly hue
Life's a pageant that we paint

Life’s an ugly colour

 

Can you remember being south of Brighton

Head full of floating memories
Swimming to the grey horizon
Trying to escape the enemy

 

Who can quote from a thousand young poets

And with his flag on his back he can shine
Who has a dream but can never show it
Who is drunk from the mad man's wine

 

He's just a body, a beat-up body
He gets his kicks on a fatal crash
And he carries a sign that screams
Red is a mean, mean colour

 

 

Steve Harley

Timeless Flight, 1976

 

Dichtersbankjes | Eddy Grant

Foto: Bert Bevers | Lange Gasthuisstraat, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: 

Eddy Grant 👉

Police on my back

 

Well I'm running, police on my back
I've been hiding, police on my back
They were shooting, police on my back
And the victim, well he won't come back

I've been running Monday, Tuesday, Wednesday
Thursday, Friday, Saturday, Sunday

Running down the railway track
Could you help me, police on my back
They will catch me if I dare drop back
Come and give me all the speed I have

I've been running Monday, Tuesday, Wednesday
Thursday, Friday, Saturday, Sunday

What have I done?

I'm still running down the railway track
Could you help me, police on my back
They will catch me if I dare drop back
Come and give me all the speed I have

 

I've been running Monday, Tuesday, Wednesday
Thursday, Friday, Saturday, Sunday

Running down the railway track
Yes I'm running, police on my back
Yes I'm running, police on my back
Yes I'm running, police on my back

I've been running Monday, Tuesday, Wednesday
Thursday, Friday, Saturday, Sunday

Running, police on my back
Yes I'm running, police on my back
Yes I'm running, police on my back
Yes I'm running, police on my back
What have I done? Tell me
Please, somebody

Eddy Grant , 1967

The Equals | Police on my back 

The Equals | Beatclub, 1967

 

Dichtersbankjes | Jozef Eijkmans

Foto: Bert Bevers | Wolf 👉, Godefriduskaai, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jozef Eijkmans 👉

 

het is

van het licht afhankelijk

hoe de vormen zich

voordoen

 

het is van de plaats afhankelijk

hoe verruiming

volstaat

 

het is

van de mens afhankelijk

hoe geluiden de tijd

versterken

 

mens

licht

plaats

 

tijd

 

 

Jozef Eijkmans

Verzamelde Gedichten, De Prom, Baarn, 1988

Dichtersbankjes | Charles Ducal

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Charles Ducal 👉

Het is nu

Tussen de rommel van de dag lag een geluksmoment.

Ik had het kunnen grijpen, haast wegmoffelen

tussen de papieren waarop ik dingen samenbracht

die voor dichters bruikbaar blijven:

 

jeugdsentiment, mislukte liefde, dode spiegels,

de ketting waaraan ik naar de wereld had geblaft,

de oude rijmmachine die mogelijk ooit weer

in de mode kwam, nooit verzonden brieven, enz.

 

Ik liet het liggen, het was zo klein, niet eens

een hulpwerkwoord om na de dood mij nog 

van dienst te zijn. Ik liet het liggen.

En nu ben ik het kwijt.

 

Charles Ducal

Het Liegend Konijn, 2024/2, Rekken/Menen, 2024

Dichtersbankjes | Pablo Neruda

 Foto: Maarten Bevers | Chili, Paaseiland

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Pablo Neruda 👉

Gedicht XV

Ik houd ervan wanneer je zwijgt, dan is het net of je afwezig bent
en mij hoort uit de verte, en mijn stem raakt je niet aan.
Dan lijkt het of je ogen weggevlogen zijn
en of een kus je mond verzegeld heeft.
 
Omdat alle dingen zijn vervuld van mijn ziel,
doem jij op uit de dingen, van mijn ziel vervuld.
Als vlinder van droomstof lijk je op mijn ziel
en lijk je op het woord ‘melancholie’.
 
Ik houd ervan wanneer je zwijgt en als op afstand bent.
Dan is het net of je klaagt, een kirrende vlinder.
En je hoort me uit de verte, en mijn stem bereikt je niet:
sta mij toe te zwijgen met jouw stilte.
 
Sta mij toe om ook tot je te spreken met je stilte,
helder als een lamp, eenvoudig als een ring.
Jij bent de nacht, verstild, bezaaid met sterren.
Jouw stilte lijkt van ster, zo ver en ongekunsteld.
 
Ik houd ervan wanneer je zwijgt, dan is het net of je afwezig bent.
Afstandelijk en smartelijk alsof je was gestorven.
Dan reikt één enkel woord, één glimlach.
En ik ben blij, blij dat het niet zo is.

© Vertaling: 2003, Catharina Blaauwendraad
From: Honderd liefdessonnetten
Publisher: 2003, Prometheus, Amsterdam

Dichtersbankjes | Jos Daelman

Foto: Bert Bevers | Rijke Beukelaarstraat, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jos Daelman 👉

De twijfel naast mij

 

Ik bezat mij aan single malt.

Nochtans, twijfel zit naast mij,

opgedirkt en ingesnoerd.

Zij zwijgt. Boos of ontroerd?

 

Dag moeder van het drijfzand.

Dag zout in de wind,

waarin mijn tong

in snippers droogt als de vis.

 

Wat wou ik bereiken?

Wat schrijft die hand

in de verkeerde richting?

 

De nacht is dicht

als een steen.

Nergens in mij piept het gedicht.

Jos Daelman 

Herdersuur, Uitgeverij C. de Vries-Brouwers, Antwerpen/Rotterdam, 1996

Dichtersbankjes | Willy Roggeman

Foto: Maarten Bevers | Alcalde Barrios, Valparaiso 

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Willy Roggeman 👉

Allegro barbaro 

Klonters verfrood in de lentekruin

binden de mensboom aan illusie.

Is schroeiing van vleugels hoorbaar

op het terracotta van ruimte-ovalen?

 

Korstvormig, de lippen woordzomers.

Van de handpalmen het glas, pijnkras.

 

Breken de avondvruchten wanhoop

op de fruitschalen van het niets.

De nachten drijven scholen stiltevissen

ruglings in het spoor van ijltevegen.

 

 

Willy Roggeman

De gedichten 1953-2002, Meulenhoff|Manteau, Amsterdam/Antwerpen, 2004