Dichtersbankjes | Wim van Til

Foto: Hans Mellendijk: Aaltens Goor, Aalten-Varsseveld 

Uit de collectie Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk : Wim van Til 👉

Littorina Littirea

Voor Rogi Wieg

.

Van onze wandelingen onthoud ik vooral
je stem, die knarste onder onze voeten.
Uitgeleefd, verlaten. Die droge tik,
het definitief verschuilen, bijna naakt – je
beste vermomming, zo open.
De ogen naar binnen gekeerd,
dat ogenschijnlijk opgaan in de massa.

Geen zee, geen aarde. Slechts een kust
lijn van een wisselend einde.

Zoals poëzie fictie is, is verleden
tijd: wat niet gebeurt, waarvoor niet gekozen wordt.
De slag op het voorhoofd, geweest en nooit plaats gevonden.

Wie aanlegt, raakt zijn vrijheid kwijt.
Schutter wordt jachtwild, visser
wordt vangst. een blik om de schouder
maakt van de mens een gedicht.

Wim van Til, Sleutelhouder, 2000

Dichtersbankje | Mick Jagger & Keith Richards

Foto: © Bernard Harfsterkamp | Aalten 

Uit de collectie Mellendijk (keuze singing songwriters) voorraad Bernard Harfsterkamp | Keith Richards⇲ & Mick Jagger⇲

I'm just sittin' on a fence

Since I was young I've been very hard to please
And I don't know wrong from right
But there is one thing I could never understand
Some of the sick things that a girl does to a man, so

I'm just sittin' on a fence
You can say I got no sense
Trying to make up my mind
Really is too horrifying
So I'm sittin on a fence

All of my friends at school grew up and settled down
And they mortgaged up their lives
One things not said too much, but I think it's true
They just get married 'cause there's nothing else to do, so

I'm just sittin' on a fence
You can say I got no sense
Trying to make up my mind
Really is too horrifying
So I'm sittin on a fence

I'm just sittin' on a fence
You can say I got no sense
Trying to make up my mind
Really is too horrifying
So I'm sittin on a fence

The day can come when you get old and sick and tired of life
You just never realize
Maybe the choice you made wasn't really right
But you go out and you don't come back at night, so

I'm just sittin' on a fence
You can say I got no sense
Trying to make up my mind
Really is too horrifying
So I'm sittin on a fence

Writers: KEITH RICHARDS, MICK JAGGER

Lyrics © Abkco Music, Inc., Sony/ATV Music Publishing LLC

Lyrics licensed by LyricFind

zie ook Harfsterkamp rubriek vanaf een bankje in Aalten Vooruit⇲

Dichtersbank | Wim van Til

Foto © Bernhard Harfsterkamp | Boven-Slinge | Aaltens Belang-bank | Aalten 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) 
verzameling Bernhard Harfsterkamp: Wim van Til⇲

Over het Spoor

De oogst keert nooit terug; wie op de cirkel
gang vertrouwt, blindt zich een pad zonder leeftocht,
zonder uur, zonder eindweegs een keerlus.

Nee, Muze, maak mij geen dichter. Ik ben
slechts de brenger, de voeger. Mijn zwoegen
leidt verdwijnen in, ik licht een steen.

Weerloos is de nemer, de jager. Die vindt uit
naam van de dader de doder, in die van
de maker, de moker. Nee, Muze, geen dankbare

dichter. Hoe de geworpen steen zich punt na
punt in de ruimte koest houdt naar wat vast
staat: de eeuwige plek van zijn val.

©Wim van Til | Omwegen 

Uitgeverij Kleinood & Grootzeer

(Aaltense zangen) | 2011

Bankje gestolen uit rubriek Vanaf een bankje (Aaltens Nieuws)⇲

Dichtersbankje | Louis Radstaak

Foto: Internet Aalten Actueel | Windmolenpark Hagenwind infopunt | Barlo

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Louis Radstaak>

La Mancha

van alle kanten zichtbaar
uit onverwachte standpunten
onaandoenlijk draaiende wieken
verwoesten de kalme horizon
van struiken en bomenrijen

ooit liep hij hier te vechten
tegen aartsvijand ademnood
"joggen moet je, jongen
asthma kan worden verslagen!"
ze maakten hem wat wijs
joggen is voor dwazen

ooit liepen hier koeien en konijnen
vogelaars, paartjes en stropers
in dit ontveende drassige gebied 
zou nooit de stilte verdwijnen

gezeten in zijn rode automobiel
maakt hij omtrekkende bewegingen
rond de machtige propellors
bevestigd aan het projectiel
genaamd Enercon E82/2000

hij laat zijn zonneklep neer
de motor raast onder de kap
zijn Rossinante briest en steigert
een boze hijgende Don Quichote
lanceert zijn opgekropte woede 
in de molens van Hagenwind
voorheen het Aaltense Goor
voortaan La Mancha.