Dichtersbankjes | Piet Mondriaan

Foto: Albert Hagenaars | Willemstraat 11, Eindhoven

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Hagenaars: Piet Mondriaan 👉

Alles kan schoonheid zijn

Alles kan schoonheid zijn,
het schijnbare goede en
het schijnbare kwade
De openbaring van het ware
kan ons wreed toeschijnen,
maar lelijkheid is niet
altoos het schone.

Piet Mondriaan 👉

Dichtersbankje | Nicolaas Matsier

Foto: © Peter Bevers | Philipsmuseum | Eindhoven

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Nicolaas Matsier>

Baard

Vloeren ramen borden wangen

worden  aandachtig en gedachteloos

gezogen  gelapt  gewassen geschoren

er is een gezicht geweest van voor de baard

en voor de eerste Philishave

(in de vorm van een dikke komma)

mij door mijn vader overhandigd

er zal een gezicht zijn

van na de laatste baard

elke baard is de laatste baard

wie zich scheert ziet bijna niets

hij kijkt naar het verdwijnen

en beluistert het bijbehorend zoemen

nooit heb ik hetzelfde gezicht geschoren

het is de opvolger die de voorganger scheert

pas als ze achter  de rug zijn

zullen ze zich voordoen

de laatste baard het laatste  bord

het laatste raam de laatste vloer

© Nicolaas Matsier

Zonder titel, zonder jaar,  De Bezige Bij, 2017>

Dichtersbankjes | K. Schippers

Foto: © Hans Mellendijk | Campus TU Eindhoven | Eindhoven

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: K. Schippers>.

Vulpen, groen gevlamd

gekregen in '86
dop vervangen in '91
houder vervangen in '93
clip vervangen in '98
dop opnieuw vervangen in '02
gouden pen vervangen in '07
met deze pen geschreven in '09

alles anders
alles hetzelfde

© K. Schippers
uit 'tellen en wegen', 2011

Dichtersbankje | Albert Hagenaars

Foto: © Hans Mellendijk | Entree Van Abbe | Eindhoven 

Uit de collectie Mellendijk: (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Albert Hagenaars>



LINGUISTICUM

I

Nogmaals
het stoten
tegen de barst:

vorm
van jaren breekt
open op een taal

waaruit poëzie verstuift.

Haar taal
onherstelbaar
om me heen

met
dit ene verschil:
dát vooral niet.



LINGUISTICUM

I

Abermals
dieses Hacken
in den Riss:

Form
seit Jahren schon, aufbrechend
auf einer Sprache

woraus Poesie zerstäubt.

Ihre Schale
irreparabel
um mich herum.

Mit diesem einen Unterschied:
kein Erstaunen.
Bloss das nicht.

LINGUISTICUM

I

Once again
the knock
against the crack:

the shape
of years prizes
open a language

from which poetry blows away.

Her shell
in pieces
round about me.

Wih this one difference:
no surprise.
Above all, not that.


© Albert Hagenaars

uit de bundel Intriges
In de Knipscheer, Haarlem, 1986.

[het eerste gedicht uit de afdeling Linguisticum met daarna de Duitse en Engelse vertaling. De Duitse vertaling is gemaakt door Michel Malm. De Engelse tekst is van Sandi Stromberg uit Texas.]

Lees ook lezing> over zijn werk n.a.v. Sakko-prijs 2008>

Dichtersbankje | Nienke Esther Grooten

Foto: © Hans Mellendijk | TU/e Campus | Michel Suk | 'Transformatie' 'Transformaties' | 2011

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Nienke Esther Grooten>

WA WIJ ZIJN

We staan inmiddels op de kaart
Iedereen weet dat we bestaan
Overal hebben we naam gemaakt
Eindhoven is een goede zaak

Technische hoofdstad nummer één
Kampioen voetbal PSV
Glow en Design en fietskuil graffiti
En iets wat mensen vergeten zijn

Wat zijn wij in hart en nieren?
Wij hebben beschermd natuurgebied
En braakliggend land bestaat hier niet

Iemand is een genie geweest
Wij hebben onze naam geclaimd
En wij zijn trots op onze titel

Bij mijn huis om de hoek waar de huizen gesloopt zijn
Ligt nu een akker in het centrum van de stad
Er wordt groente verbouwd voor de voedselbank
En de buurt en de school komen onkruid wieden

Hier gebeurt het, hier komt alles samen
Groot en klein, ui en boon
En de wortels, wie we zijn
Dat alles brengt mij in vervoering
Echt, dat kan me zo ontroeren

Eindhoven, wa zijn wij?
BOERUH!!! BOERUH!!!

Nienke Esther Grooten