Posts tonen met het label Margót Veldhuizen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Margót Veldhuizen. Alle posts tonen

maandag 4 februari 2019

Dichtersbankje | Margót Veldhuizen

Foto: © Hans Mellendijk | Langestraat | Enschede  | Beeld: Guusje Beverdam⇲

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk:  Margót Veldhuizen⇲


Gewoon Enschede

Geen droosjes
niet aan zee
nauwelijks een haven
dichtbij de grens
verbrand, beschadigd, hersteld
met verve weer herrezen
dit is de plaats
waar ik wil wezen.
De oude markt met haar cafés
de bomen op het plein
kleine straatjes erom heen
daar wil ik lopen, daar wil ik zijn.
Singels slingerend als rivieren
in een waterloze stad,
het vele groen waarin
er plek is om te spelen.
Zij leeft in mij voort
dicht onder mijn huid
in mijn hoofd en hart
woont deze stad.
Hier deed ik mijn eerste passen
liep naar school en park
veel is nog hetzelfde
niet alles is voorbij
de stad die blijft
ook zonder mij.

Laatste stadsgedicht januari 2019

dinsdag 28 juni 2016

Dichtersbankje | Margót Veldhuizen

Foto: © Hans Mellendijk | Vestzaktheater | Enschede

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Margót Veldhuizen>


Oorlogje

We speelden oorlogje
trokken met krijt
een cirkel op de waaltjes
van onze straat.

Ieder een land naar keuze
Amerika, Rusland, Nederland
Frankrijk of België.
Niemand wou Duitsland zijn.

Amerika, Amerika mag beginnen!

Grote mensen spraken
met angstige stem
over een volgende oorlog
en er was een ijzeren gordijn
daarachter woonde het kwaad.

Wij kenden alleen katoenen gordijnen
van rood fluweel of goudbrokaat
een ijzeren gordijn dat kenden we niet.

Margót Veldhuizen
uit Sporen van schaduw
uitgeverij Eigenwerk 
Enschede 2016