Dichtersbankjes | Charles Ducal

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Charles Ducal 👉

Het is nu

Tussen de rommel van de dag lag een geluksmoment.

Ik had het kunnen grijpen, haast wegmoffelen

tussen de papieren waarop ik dingen samenbracht

die voor dichters bruikbaar blijven:

 

jeugdsentiment, mislukte liefde, dode spiegels,

de ketting waaraan ik naar de wereld had geblaft,

de oude rijmmachine die mogelijk ooit weer

in de mode kwam, nooit verzonden brieven, enz.

 

Ik liet het liggen, het was zo klein, niet eens

een hulpwerkwoord om na de dood mij nog 

van dienst te zijn. Ik liet het liggen.

En nu ben ik het kwijt.

 

Charles Ducal

Het Liegend Konijn, 2024/2, Rekken/Menen, 2024

Dichtersbankjes | Pablo Neruda

 Foto: Maarten Bevers | Chili, Paaseiland

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Pablo Neruda 👉

Gedicht XV

Ik houd ervan wanneer je zwijgt, dan is het net of je afwezig bent
en mij hoort uit de verte, en mijn stem raakt je niet aan.
Dan lijkt het of je ogen weggevlogen zijn
en of een kus je mond verzegeld heeft.
 
Omdat alle dingen zijn vervuld van mijn ziel,
doem jij op uit de dingen, van mijn ziel vervuld.
Als vlinder van droomstof lijk je op mijn ziel
en lijk je op het woord ‘melancholie’.
 
Ik houd ervan wanneer je zwijgt en als op afstand bent.
Dan is het net of je klaagt, een kirrende vlinder.
En je hoort me uit de verte, en mijn stem bereikt je niet:
sta mij toe te zwijgen met jouw stilte.
 
Sta mij toe om ook tot je te spreken met je stilte,
helder als een lamp, eenvoudig als een ring.
Jij bent de nacht, verstild, bezaaid met sterren.
Jouw stilte lijkt van ster, zo ver en ongekunsteld.
 
Ik houd ervan wanneer je zwijgt, dan is het net of je afwezig bent.
Afstandelijk en smartelijk alsof je was gestorven.
Dan reikt één enkel woord, één glimlach.
En ik ben blij, blij dat het niet zo is.

© Vertaling: 2003, Catharina Blaauwendraad
From: Honderd liefdessonnetten
Publisher: 2003, Prometheus, Amsterdam

Dichtersbankjes | Jos Daelman

Foto: Bert Bevers | Rijke Beukelaarstraat, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jos Daelman 👉

De twijfel naast mij

 

Ik bezat mij aan single malt.

Nochtans, twijfel zit naast mij,

opgedirkt en ingesnoerd.

Zij zwijgt. Boos of ontroerd?

 

Dag moeder van het drijfzand.

Dag zout in de wind,

waarin mijn tong

in snippers droogt als de vis.

 

Wat wou ik bereiken?

Wat schrijft die hand

in de verkeerde richting?

 

De nacht is dicht

als een steen.

Nergens in mij piept het gedicht.

Jos Daelman 

Herdersuur, Uitgeverij C. de Vries-Brouwers, Antwerpen/Rotterdam, 1996

Dichtersbankjes | Willy Roggeman

Foto: Maarten Bevers | Alcalde Barrios, Valparaiso 

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Willy Roggeman 👉

Allegro barbaro 

Klonters verfrood in de lentekruin

binden de mensboom aan illusie.

Is schroeiing van vleugels hoorbaar

op het terracotta van ruimte-ovalen?

 

Korstvormig, de lippen woordzomers.

Van de handpalmen het glas, pijnkras.

 

Breken de avondvruchten wanhoop

op de fruitschalen van het niets.

De nachten drijven scholen stiltevissen

ruglings in het spoor van ijltevegen.

 

 

Willy Roggeman

De gedichten 1953-2002, Meulenhoff|Manteau, Amsterdam/Antwerpen, 2004

Dichtersbankjes | Jerome Kern & Otto A. Harbach

Foto: Bert Bevers | Terninckgang, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze toon- en tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Jerome Kern & Otto A. Harbach 👉

Smoke gets in your eyes

 

They asked me how I knew my true love was true
Oh-oh-oh-oh-oh, I, of course replied
"Something here inside cannot be denied"
(Do-do-do, do-do-do, do-do-do, whoa)

 

They said, "Someday, you'll find all who love are blind
Oh-oh-oh-oh-oh, when your heart's on fire
You must realize smoke gets in your eyes"

 

So, I chaffed them, and I gaily laughed
To think they could doubt my love
Yet, today, my love has flown away
I am without my love (without my love)

Now, laughing friends deride tears I cannot hide

Oh-oh-oh-oh-oh, so I smile and say
"When a lovely flame dies
Smoke gets in your eyes" (smoke gets in your eyes)

 

Smoke gets in your eyes

 

Songwriters: Jerome Kern / Otto A. Harbach

 

Dichtersbankjes | Saskia De Vriese

Foto: Bert Bevers | Coveliersstraat Berchem

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Saskia De Vriese 👉

 zonder toegang

 

er is een contour

ergens achter licht en lijnen

een beweging die je kent

maar niet aanraakt

 

je kijkt

niet om te nemen

maar om te weten

dat het bestaat

 

tussen jou en daar

geen muur

maar iets dunner

harder

 

geen plek om neer te leggen wat je voelt

dus vouw je het klein

en berg je het op

in de plooi van het kijken

 

 

Saskia De Vriese

uit Vulpasta, Uitgeverij De Zeef, Gent, 2025

 

Dichtersbankjes | Freddy Fender, Ben Peters, Vivian Keith

Foto: Bert Bevers | Walemstraat, Berchem

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers:

Freddy Fender 👉, Ben Peters 👉, Vivian Keith 👉

Before the next teardrop falls

 

If he brings you happiness
Then I wish you all the best
It's your happiness that matters most of all
But if he ever breaks your heart
If the teardrops ever start
I'll be there before the next teardrop falls

Si te quiere de verdad
Y te da felicidad
Te deseo lo más bueno pa' los dos
Pero si te hace llorar
A mé me puedes hablar
Y estaré contigo cuando triste estás

I'll be there anytime
You need me by your side
To drive away every teardrop that you cried

And if he ever leaves you blue
Just remember, I love you
And I'll be there before the next teardrop falls
And I'll be there before the next teardrop falls

 

Freddy Fender

(Songwriters: Ben Peters / Vivian Keith)

 

Dichtersbankjes | Joanan Rutgers

Foto: Bert Bevers | Tolstraat, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers:

Joanan Rutgers 👉

Het land O

 

Om te weten hoe het is
om gestigmatiseerd te worden,
wil ik je wel even in mijn ziel
toelaten. Of durf je niet?

Net als jou heb ik een dikke
kasteelmuur om mijn kwetsbare
wezentje gebouwd, maar kom,
ik laat de ophaalbrug neer.

Let niet op de muizen, die
je proberen te verdringen,
noch op de waterslangen en
haaien in de slotgracht, door

mijn vijanden gevisualiseerd.

Bij de cassière van het Kruidvat
antwoordde ik steevast met 'O!',
maar dan in diverse toonaarden.
Ze dacht dat ik gek was.
Ik dacht het ook.
Maar ik was het niet.

'O' betekent 'open zijn',
'rond zijn', 'vrouwelijk zijn',
alles wat deze wereld nodig heeft.

Kom je warmen aan het haardvuur
en laat mijn feestmaal je verrassen.

Daarna laten we voorgoed de ophaalbrug
in ophaalstand, gedijen we in land O,
het Nieuwe Paradijs zonder O-haters.

 

 

Joanan Rutgers

gedichten.nl, 2016