Dichtersbankjes | Jozef Eijkmans

Wolf, Godefriduskaai, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jozef Eijkmans 👉

 

het is

van het licht afhankelijk

hoe de vormen zich

voordoen

 

het is van de plaats afhankelijk

hoe verruiming

volstaat

 

het is

van de mens afhankelijk

hoe geluiden de tijd

versterken

 

mens

licht

plaats

 

tijd

 

 

Jozef Eijkmans

Verzamelde Gedichten, De Prom, Baarn, 1988

Dichtersbankjes | Charles Ducal

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Charles Ducal 👉

Het is nu

Tussen de rommel van de dag lag een geluksmoment.

Ik had het kunnen grijpen, haast wegmoffelen

tussen de papieren waarop ik dingen samenbracht

die voor dichters bruikbaar blijven:

 

jeugdsentiment, mislukte liefde, dode spiegels,

de ketting waaraan ik naar de wereld had geblaft,

de oude rijmmachine die mogelijk ooit weer

in de mode kwam, nooit verzonden brieven, enz.

 

Ik liet het liggen, het was zo klein, niet eens

een hulpwerkwoord om na de dood mij nog 

van dienst te zijn. Ik liet het liggen.

En nu ben ik het kwijt.

 

Charles Ducal

Het Liegend Konijn, 2024/2, Rekken/Menen, 2024

Dichtersbankjes | Pablo Neruda

 Foto: Maarten Bevers | Chili, Paaseiland

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Pablo Neruda 👉

Gedicht XV

Ik houd ervan wanneer je zwijgt, dan is het net of je afwezig bent
en mij hoort uit de verte, en mijn stem raakt je niet aan.
Dan lijkt het of je ogen weggevlogen zijn
en of een kus je mond verzegeld heeft.
 
Omdat alle dingen zijn vervuld van mijn ziel,
doem jij op uit de dingen, van mijn ziel vervuld.
Als vlinder van droomstof lijk je op mijn ziel
en lijk je op het woord ‘melancholie’.
 
Ik houd ervan wanneer je zwijgt en als op afstand bent.
Dan is het net of je klaagt, een kirrende vlinder.
En je hoort me uit de verte, en mijn stem bereikt je niet:
sta mij toe te zwijgen met jouw stilte.
 
Sta mij toe om ook tot je te spreken met je stilte,
helder als een lamp, eenvoudig als een ring.
Jij bent de nacht, verstild, bezaaid met sterren.
Jouw stilte lijkt van ster, zo ver en ongekunsteld.
 
Ik houd ervan wanneer je zwijgt, dan is het net of je afwezig bent.
Afstandelijk en smartelijk alsof je was gestorven.
Dan reikt één enkel woord, één glimlach.
En ik ben blij, blij dat het niet zo is.

© Vertaling: 2003, Catharina Blaauwendraad
From: Honderd liefdessonnetten
Publisher: 2003, Prometheus, Amsterdam

Dichtersbankjes | Jos Daelman

Foto: Bert Bevers | Rijke Beukelaarstraat, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jos Daelman 👉

De twijfel naast mij

 

Ik bezat mij aan single malt.

Nochtans, twijfel zit naast mij,

opgedirkt en ingesnoerd.

Zij zwijgt. Boos of ontroerd?

 

Dag moeder van het drijfzand.

Dag zout in de wind,

waarin mijn tong

in snippers droogt als de vis.

 

Wat wou ik bereiken?

Wat schrijft die hand

in de verkeerde richting?

 

De nacht is dicht

als een steen.

Nergens in mij piept het gedicht.

Jos Daelman 

Herdersuur, Uitgeverij C. de Vries-Brouwers, Antwerpen/Rotterdam, 1996

Dichtersbankjes | Willy Roggeman

Foto: Maarten Bevers | Alcalde Barrios, Valparaiso 

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Willy Roggeman 👉

Allegro barbaro 

Klonters verfrood in de lentekruin

binden de mensboom aan illusie.

Is schroeiing van vleugels hoorbaar

op het terracotta van ruimte-ovalen?

 

Korstvormig, de lippen woordzomers.

Van de handpalmen het glas, pijnkras.

 

Breken de avondvruchten wanhoop

op de fruitschalen van het niets.

De nachten drijven scholen stiltevissen

ruglings in het spoor van ijltevegen.

 

 

Willy Roggeman

De gedichten 1953-2002, Meulenhoff|Manteau, Amsterdam/Antwerpen, 2004

Dichtersbankjes | Jerome Kern & Otto A. Harbach

Foto: Bert Bevers | Terninckgang, Antwerpen

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze toon- en tekstdichter en song) voorraad Mannen van Bevers: Jerome Kern & Otto A. Harbach 👉

Smoke gets in your eyes

 

They asked me how I knew my true love was true
Oh-oh-oh-oh-oh, I, of course replied
"Something here inside cannot be denied"
(Do-do-do, do-do-do, do-do-do, whoa)

 

They said, "Someday, you'll find all who love are blind
Oh-oh-oh-oh-oh, when your heart's on fire
You must realize smoke gets in your eyes"

 

So, I chaffed them, and I gaily laughed
To think they could doubt my love
Yet, today, my love has flown away
I am without my love (without my love)

Now, laughing friends deride tears I cannot hide

Oh-oh-oh-oh-oh, so I smile and say
"When a lovely flame dies
Smoke gets in your eyes" (smoke gets in your eyes)

 

Smoke gets in your eyes

 

Songwriters: Jerome Kern / Otto A. Harbach