Dichtersbankje | Louis Radstaak en Hans Mellendijk (HiPP)

Foto: © Hans Mellendijk | West-Terschelling | Leugenbankje 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichters en gedicht): voorraad Mellendijk: Louis Radstaak en Hans Mellendijk>

CRAMBE MARITIMA | Hans Mellendijk & Louis Radstaak

Louis, louie,

Ik zag net in het huisje 'Zeekool'
op het vakantiepark Tjermelân
tussen Formerum en Oosterend
op het waddeneiland Terschelling

op de televisie
op de Eén
in een Vlaams
nieuwsprogramma

een ik meende
te horen Australische motorrijder
Robbie Maddison genaamd
surfend over hoge golven

en zag beelden daarbij
en zag jouw tekening
naar Maarten Biesheuvel's
verhaal 'Brommer op Zee'.

Het moet niet gekker worden.
Of heet dat nu verbeelding?


Ha die Hans,

Neen, het is geen verbeelding, 

de brommer reed echt door 

de schuimende 'Zeekool' van Tahiti 

en liet een diep spoor na ...

Het fenomeen wordt nu onderzocht door

Het instituut Praktische Poëzie

met dezelfde boot die nu speurt
naar de MH 370 

in die onmetelijke oceaan.

Dichtersbankje | Hans Keuper

Foto: © Hans Mellendijk | Gaswal | Oude IJssel | Doetinchem

Uit de collectie Mellendijk (keuze tekst- en toondichter en vers) voorraad Mellendijk: Hans Keuper>

Boh Foi Toch - Dropken Veur Drop

Op den wal langs den Iessel zit een deerntjen alleen 
Drech 't heuf in de hande vundt de welt heel gemeen 
In 't oge blinkt de treune hel as steerne bi-j nach 
Uut 't felrode mundjen klunk snoksend een klacht 

Ach hoo zwaor velt 't laeven van zo'n oorlek jong wicht 
Va en moo bunt escheiden beide breurs in 't gesticht 
Want dee wollen neet deugen wazzen voos foel en frech 
Now zit zee daor allene 't thuuskommen is weg 

Dropken veur drop gaot de treuntjes haronder 
Dropken veur drop nump den Iessel ze met 
Streume van verdreet loopt der weg in 't water 
Zeeen vol elend waor gin mense van wet 

Opa en oma bunt beide helemaols an 't bier 
Tante Thea zit dages in 't Spiekerkwartier 
Ome Anton dei staelen kreeg veur dree wekke straf 
En de buurvrouw lop de bingo's van den Achterhook af 

Eurn Bello 't kleine hundjen waor zee zovol um gaf 
Hef de postbode ebetten en now maakt zee em af 
't Allerleste stuksken warmte is zee now ok kwiet 
A'j mi-j vraogt naor 't laeven no dan zeg ik 't is driet

Dichtersbankje | Flip Kowlier

Foto: © Hans Mellendijk | Kaapsduin | Hoorn | Terschelling

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Flip Kowlier>

Kwestie van Organisatie

vriddag ei gezeid da ‘w elkor wel nog ging zien
en ton voelde ‘k ik u lipn tegen mijn kaeke
‘t wa juste een kweste van organisatie en goeste miskien

‘k oa nie gepeisd an liefdadigheid
levert ol under warmte en under liefde in
tuont u skuon erte voe flip

dai hie nog gezeid ot, verskiet en ge zult langer leven
‘t ging moeilijk wirn want ‘t aktiegedjilte bljif weg
wist je dat in bad zitten skrjim ne vorm van bespaering is?

‘k oa nie gepeisd an liefdadigheid
levert ol under warmte en under liefde in
tuont u skuon erte voe flip

en achter een weke of zeevne kwamme ‘k ik u teegn
en oi mie ol erkent oat, oi ollesis nog niet te vee goeste voe mie te zien
moa kweet u nu weun en ‘k vrjisse dak ‘t doa nie hoa bie loaten

wik oi gepeisd van hin liefdadigheig?
nu ei mie wel ok erkent
een mes da kan teln kwa skerpte
geef ‘d u skuon erta an flip

geef ‘d u skuon erta an flip ‘k goat bewaeren in een potje
‘k zie dai ‘t moeilik èt met oasmen moa ge moet u nie loaten doen

acher olles dak ‘k ik vor u gedaen è

lalala lalala lalala lalalalala

Dichtersbankje | Dichter bij de Graafschap

Foto: © Hans Mellendijk | Buitenplaats De Wildenborch | Vorden

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichters en gedichten) voorraad Mellendijk: Dichter bij  de Graafschap>

De ingezonden werken>

Dichtersbankje | A.C.W. Staring

Foto: © Hans Mellendijk | Buitenplaats De Wildenborch | Vorden

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Anthony Christiaan Winand Staring>

Herdenking

Wij schuilden onder dropplend loover,
         Gedoken aan den plas;
De zwaluw glipte 't weivlak over,
         En speelde om 't zilvren gras;
   Een koeltjen blies, met geur belaân,
   Het leven door de wilgenblaân.

't Werd stiller; 't groen liet af van droppen;
        Geen vogel zwierf meer om;
De daauw trok langs de heuveltoppen,
        Waar achter 't westen glom;
   Daar zong de Mei zijn avendlied!
   Wij hoorden 't, en spraken niet.

Ik zag haar aan, en diep bewogen,
        Smolt ziel met ziel in een.
O tooverblik dier minlijke oogen,
        Wier flonkring op mij scheen!
   O zoet gelispel van dien mond,
   Wiens adem de eerste kust verslond!

Ons dekte vreedzaam wilgenloover;
       De scheemring was voorbij;
Het duister toog de velden over;
       En dralend rezen wij.
   Leef lang in blij herdenken voor,
   Gewijde stond! geheiligd oord!