Een verzameling bankjes geassocieerd met een dichter op grond van materiaal, model, situatie of locatie. Soms echter verwijzend naar een plek waar de dichter zat of gezeten zou kunnen hebben. Het blog poogt de diverse voorraden te ontsluiten.
maandag 6 januari 2025
Dichtersbankjes | Joseph Brodsky
zaterdag 4 januari 2025
Dichtersbankjes | Pier van Dijk
zondag 29 december 2024
Dichtersbankjes | Louis Radstaak
Middewinterstappen
voorin de harmonicabus stappen
om een staanplaats te verkrijgen
op het draaipunt van de trekzak
instrument van de weemoed
een drom wandelaars wordt uitgelaten
in het Achterhoekse landschap
soms dicht aaneengeregen
soms uit elkaar getrokken
rondom flarden van gesprekken
nauwelijks hoorbaar een midwinterblazer
in de idyllische buurtschap ’t Klooster
waar varkens en masse vet gemest worden
hier houdt men ook lama’s gevangen
achter een afrastering met ‘ad hoc’-hek
de Dalaï zou hier koude rillingen krijgen
zich zijn gewaad uit hun warme wol wensen
bevrijding van zijn geknechte volk
moet beginnen in de buurtschap ’t Klooster
voorbij het Boekenstadje Bredevoort
richting ‘Beunhaasghetto’ Vragender
waar aan de Poëzie en Prozaroute
bij het maïsland aan de Kapelweg
‘iederene’ welkom is bij het ‘Carbid Treffen 2008’
ook huiverende kloosterlingen
een stoet wandelaars trekt verder
aan het einde van de middag
in het midden van de winter
naar het einde van het jaar
via het Scholtenpad
over de Steproute
langs De Kuitenbijterroute
naar Klavertje Vier
zuchtende tonen klinken
als de menselijke trekzak
tenslotte tot stilstand komt aan tafel
om daarna harmonisch uiteen te gaan.
Louis Radstaak
zaterdag 28 december 2024
Dichtersbankjes | Hugo Claus
dinsdag 17 december 2024
Dichtersbankjes | Tony Rombouts
Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Tony Rombouts 👉
De tuinkabouter
Parmantig staat hij daar,
met een vriendelijke, charmante glimlach,
die, als je het fijn beschouwt,
echter zéér uitdagend is.
Er valt immers helemaal niet te lachen!
Hij behoort tot een zeldzame, bedreigde soort,
die nauwelijks tot boven de bodem reikt.
En na zijn nederige asielaanvraag
heeft hij het reeds snel ondervonden:
men zet hem daar, waar hij niet wil staan.
Zijn wambuis en zijn puntmuts
vond hij, samen met wat tuingerief,
in het ontvangstpakket van de welzijnszorg.
Ze maken hem ietwat potsierlijk,
maar zijn baard vergat hij zelf te knippen.
Hij grimlacht zacht,
omdat hij aan den lijve heeft ervaren
wat er werkelijk gebeurt, wanneer je,
als vluchteling uit het land der kitsch
in een land van kunst verzeild geraakt.
Tony Rombouts
De Witte Wandelaar – Gedichten 1960-2000, Berghmans Uitgevers, Antwerpen, 2001



.jpeg)

