dinsdag 18 augustus 2026

Dichtersbankjes | Hélène Swarth

Foto: Peter Bevers Chateau de Cheval, Hauteville 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedcht ) voorraad Mannen van Bevers: Hélène Swarth 👉

Naar het plantsoen

Gekromd, zacht momplend, stromplend met haar stokje
Ontkomt zij ’t wreed gevaarlijk straatgewoel.
Bereikt is de oude bank, haar troostrijk doel.
Ze ontvlood de broeiing van haar zolderhokje,
Waar hing de lucht beklemmend zwaar en zoel.
Van ver een kerk tampt vroom een bedeklokje.
Vaalzwart de mantel over ’t rosbruin rokje,
Rust ze op haar plekje, geurig, lommerkoel.

Tevreden zit zij, tot de zon gaat tanen
En ’t blinkend slootje vloeit vol avondgoud
En kijkt, al mijmrend, in het wandelwoud.

Daar leidt een zoon zijn moeder door de lanen –
Dan schrijnt haar hart, vol ongestilde tranen,
Dan voelt zij zich verlaten, moe en oud.

Sorella 1942, Hélène Swarth


Geen opmerkingen:

Een reactie posten