Dichtersbankje | Jan Cremer

Foto: Hans Mellendijk | Noorderhagen | Enschede 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) uit de voorraad Mellendijk: Jan Cremer> J.C.>

Ode aan mijn geboortegrond II

De klaaglijke roep van de midwinterhoorn

het reveille van de haan

grafheuvels in de ochtendmist

rondwarende schuimkoppen in de lucht

ijspegels aan het stiepelteken

de dageraad aan een doornig knekelveld

.

Vers brood glijdt uit de oven

humkessoep op het fornuis

biest bonenkoffie en een schnaps

witte wieven gooien met het spit

Jan Cremer | gedicht op een straatbord 

In Memoriam Jan Cremer 👉

Dichtersbankje | Willem Wilmink

             

                        Foto: Hans Mellendijk | voormalige RK MTS | Minkmaatstraat | Enschede 

Uit de collectie Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Willem Wilmink 👉

Troostlied voor wie met Kerst alleen zijn 

Wees niet zo bang voor Kerst. Het zijn twee dagen,

dat is niet meer dan achtenveertig uur,
En uren, het ene vlug, het andere trager,
uren vervliegen op den duur.

Raak niet verloren in herinneringen,
wees toch een beetje wijzer deze keer.
Zing maar van "Stille Nacht" als je kunt zingen,
want stil zal het zijn, die nachten. Zeer.

Zing in jezelf: 'De witte vlokken zweven'
terwijl de regen langs de pannen ruist.
Het kind is niet in Bethlehem gebleven:
het is naar Golgotha verhuisd.

Gedenk de dieren op de schalen en de borden,
die zitten meer dan jij in de puree.
Eten is beter dan gegeten worden,
ook in de glans van Lucas 2..

Zeg 'nee' als mensen je te eten vragen,
want in een anders gelukkige gezin
daar is de kerstboom enkel te verdragen
met een uitslaande brand erin.

Wees niet zo bang voor Kerst. Het zijn twee dagen.

uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten', 2004.

Schrijver: Willem Wilmink

illustratie m.b.v.  A.I. : Paul van Druten 👉

Dichtersbankje | Louis Radstaak

 

Rijksmuseum Twente | Enschede 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Louis Radstaak 👉

Intonarumori

Intonarumori: Lawaaimachines
Luigi Russolo zwoer de verf af
en ging schilderen met geluid
uit vreemde apparaten

          de wind stormt
         in het holst van de nacht
         naar het einde van de winter
Ululatori: Loeiers
         lijnvliegtuigen brommen zacht
         en onophoudelijk knipperend
         naar hun bestemmingen
Ronzatori: Gonzers
         het huis krimpt krakend
         of zet het juist uit
         de radiator suist
Sibilatori: Sissers
         de dieselauto bezorgt
         bij de buren De Krant
         Voor Wakker Nederland
Rombatori: Dreuners
         een brommertje komt langs
         ik hoor het kilometers later nog
         het is zich nergens van bewust
Crepitatori: Knetteraars
         een helicopter choppert
         boven een militaire oefening
         geweerschoten klinken
Scoppiatori: Ontploffers
         kreunend wakker geworden
         poets ik elektrisch mijn tanden
         en spoel ze vervolgens met Odol
Gorgogliatori: Gorgelaars
         "Futurisme is Lawaai"
         schreef Marinetti in 1909
         honderd later zijn ze overal
Intonarumori: Lawaaimachines.

Dichtersbankje | Willem Wilmink

Foto: © Hans Mellendijk | Boulevard 45 | Enschede

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Willem Wilmink⇲

Textielstad

Het is het eindpunt van de trein,

bijna geen mens hoeft er te zijn,
bijna geen hond gaat zover mee:
Enschede.

De burchten van de nijverheid
staan er nog her en der verspreid:
spelonken, hol en afgeleefd,
waar nu de wind vrij spel in heeft.

Textielbaronnen van weleer,
hun jachtgebied bestaat niet meer.
Waar zouden ze gebleven zijn,
Van Heek, Ter Kuile, Blijdenstein?

Hebben ze kinderen voortgebracht,
hebben ze hier nog nageslacht,
of koos dat snel een betere stee
dan Enschede?

Krim, Berkenkamp, Sebastopol,
het is voorbij. De maat is vol.
Bijna geen heeft hier nog weet
van uw gelatenheid, uw leed.

Dwars door het uitgeteerde hart
loopt nu de kale boelevart
met postkantoor en V&D.
O, Enschede, Enschede.

Dichtersbankje | Margót Veldhuizen

Foto: © Hans Mellendijk | Langestraat | Enschede  | Beeld: Guusje Beverdam⇲

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk:  Margót Veldhuizen⇲

Gewoon Enschede

Geen droosjes
niet aan zee
nauwelijks een haven
dichtbij de grens
verbrand, beschadigd, hersteld
met verve weer herrezen
dit is de plaats
waar ik wil wezen.

De oude markt met haar cafés
de bomen op het plein
kleine straatjes erom heen
daar wil ik lopen, daar wil ik zijn.

Singels slingerend als rivieren
in een waterloze stad,
het vele groen waarin
er plek is om te spelen.

Zij leeft in mij voort
dicht onder mijn huid
in mijn hoofd en hart
woont deze stad.

Hier deed ik mijn eerste passen
liep naar school en park
veel is nog hetzelfde
niet alles is voorbij
de stad die blijft
ook zonder mij.

Margót Veldhuizen⇲

Laatste stadsgedicht januari 2019

Dichtersbankje | Willem Wilmink

Foto: © Hans Mellendijk | Willem Wilminkplein | Enschede 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht): voorraad Mellendijk: Willem Wilmink>

Heftan tattat! | Willem Wilmink | 1992/2008

Dichtersbankje | K. Schippers

Foto: © Hans Mellendijk | Concordia | Enschede

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: K. Schippers>

De koe

Een koe
is een merkwaardig beest
wat er ook in haar geest
moge zijn
haar laatste woord
is altijd
boe

K. Schippers

Dichtersbankje | Margót Veldhuizen

Foto: © Hans Mellendijk | Vestzaktheater | Enschede

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Margót Veldhuizen>

Oorlogje

We speelden oorlogje
trokken met krijt
een cirkel op de waaltjes
van onze straat.

Ieder een land naar keuze
Amerika, Rusland, Nederland
Frankrijk of België.
Niemand wou Duitsland zijn.

Amerika, Amerika mag beginnen!

Grote mensen spraken
met angstige stem
over een volgende oorlog
en er was een ijzeren gordijn
daarachter woonde het kwaad.

Wij kenden alleen katoenen gordijnen
van rood fluweel of goudbrokaat
een ijzeren gordijn dat kenden we niet.

Margót Veldhuizen
uit Sporen van schaduw
uitgeverij Eigenwerk 
Enschede 2016

Dichtersbankje | Poëzieweek 2015

©Herman van den Boom | Enschede 1971

Poëzieweek 2015 | Een overkill aan activiteiten, op Dichtersbankjes is er het hele jaar door aandacht voor poëzie met uitzondering van komende week. Uw bankjeszetter rust even uit. En zal de 2e februari a.s. zijn taken hervatten. 

Lees hier meer>