Posts tonen met het label Tilburg. Alle posts tonen

zaterdag 13 september 2025

Dichtersbankjes | Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh

Foto: Hannie Eikenaar | Lustwarande-Tilburg

Uit de collectie Mellendijk (keuze zanger, tekstdichter) voorraad Hannie Eikenaar : Boudewijn de Groot 👉 Lennnaert Nijgh 👉

De bloemenwei is groen getooid
We hebben bloemen rondgestrooid
Het goudgelokte lentekind en wij

Vriendinnen, vrienden, allemaal
Gezeten rond de vruchtenschaal
Ook u bent welkom, lach en kom erbij

We geven picknick
Onder wilgen, onder linden
Tussen klaprozen en in winden
Teerbeminden in mijn hart
En sluit je ogen met een bloem

Daar zit Onipos en Lennaert Nijgh
Van wie ik nog een tientje krijg
Het goudgelokte lentekind slaapt zacht

En zoete rook van blauwe kant
Omgeeft mijn hoofd als haartooiband
En druppels honing geuren op mijn vacht

We geven picknick
Met tante Bep en frater Jansen
Die al zelf en samen dansen
Leliekransen in hun haar
Kom maak muziek, pluk een bloem

donderdag 14 december 2023

Dichtersbankje | Esther Porcelijn

Foto: Facebook | Bushalte Wilgenstraat | Tilburg

Uit de collectie Hannie Eikenaar (keuze dichter en gedicht): Esther Porcelijn 👉

Heb je een bril nodig? 👉 op de Langestraat | Tilburg

vrijdag 6 mei 2022

Dichtersbankje Tom Lanoye

Foto: Bert Bevers | Westermarkt, Tilburg.

Uit de collectie Mellendijk (keuze gedicht en dichter) voorraad Mannen van Bevers:

Tom Lanoye 👉

Open en brood

Is 't om dat urenlang en bovenarmse kneden van
maagdelijk wit en toch naar bosgrond ruikend deeg?
Of door 't gekoter in zo'n roodgestookte oven?
Maar brood maakt mij zo geil en mals lijk boter.

Wie kan de versheid aan van het kadetje? Weerstaan:
de ruige ronding van de tijgerpistolet? Een bruine bol
gaat onder meel en zonnepittenpuisten schuil — en
toch: zijn smaak maakt mij zo geil en wee lijk boter.

Ik ken een man, die wordt onwel alleen al van
de geur van zijn mastel. Een matrone, die huivert
om de blanke stengels naast haar minestrone. En
ik word van mijn stokbrood al zo ijl en geil lijk boter.

Zelfs als ik denk aan de horreur waarbij een kleintje
— zo'n rogge met rozijntjes! — op een plank gelegd
de kartels van een broodmes moet trotseren, dan
nog maakt mij dat lijden geil en zweterig lijk boter.

Ja, ik beken. Het breken met de hand, het machinale
snijden, al dat geweld maakt mij van langsom heter en
devoter: niets lijkt mij heiliger en groter dan een brood...
Waarom ben ik maar mens? Was ik niet beter boter?

donderdag 19 november 2015

Dichtersbankje | Cees Verraak

Foto: © Albert Hagenaars | Koning Willem II-straat | Tilburg

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Hagenaars: Cees Verraak>

Marijke

Eens trok je vaak
je broekje
voor mij van
je billen.

Now I can do
whatever I want,
eat my dinner
in a fancy restaurant.

Maar nooit weer
pauwstaar ik naar jou,
niet meer verdwijnen wij
in elkaar..

Bron: Waybackmachine, Tilburg Literair