Dichtersbankjes

dinsdag 30 september 2014

Dichtersbankje | Joke van Leeuwen

Foto: © Peter Bevers | Haven Lillo

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Joke van Leeuwen>

DE HAVEN

Voortmaken is het, de waar moet de wereld in.
Shift na shift komen de dokkers van ’t Kot
met hun boekjes en dienen de drift van de
laadkistenstad en haar dierentuin
(olifant, spinnenkop, mussenbek), bergen
van bulkgoed en stukgoed, vracht en gewicht.
Het licht laat de nacht er niet bij.

Verderop als verstekeling blijft er een
vroeger, het hangt in de namen van
wat niet meer is, in een dorp als een
aftands gebit, waar hoop nog te tikken zit,
in land dat niet brak wil als slikken.
De Schelde, die moeit zich niet,
daalt maar en stijgt met het tij.

Nagewuifd door het riet schuift een schip
uit een sluis - see you again in Antwerp –,
vissen gaan verder met paaien, een zwaluw
bouwt toch weer een nest in een oeverwand.
Voortmaken is het, daar op de kaaien, de waar
moet verladen, de toekomst wordt vastgesjord,
met het verleden langszij.

Joke van Leeuwen
© stadsgedicht Antwerpen 2009

vrijdag 26 september 2014

Dichtersbankje | Gerrit Achterberg

Foto: © Bert Bevers | Schoonselhof | Antwerpen

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Gerrit Achterberg>

Sneeuw

In deze sneeuw ben ik een tekening.
Een plaat, waarop ik langzaam levend ben.
Er is geen onderscheid tussen de boom en mij
dan dat ik hier en daar bewegend ben.

Verzonken in het eindeloze wit,
dat om mij ligt geopend, ben ik dit.
Bevangen door dezelfde zuiverheid,
waar in de verte ook een kraai op zit.

Gerrit Achterberg 1905 – 1962
uit: Verzamelde gedichten
Querido, Amsterdam 1984

dinsdag 23 september 2014

Dichterbankjes | Matthew Arnold

Foto: © Hans Mellendijk | National Maritime Museum | Greenwich

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Matthew Arnold>

Dover Beach

The sea is calm to-night,
The tide is full, the moon lies fair
Upon the straits; — on the French coast the light
Gleams and is gone; the cliffs of England stand,
Glimmering and vast, out in the tranquil bay.
Come to the window, sweet is the night-air!
Only, from the long line of spray
Where the sea meets the moon-blanch’d land,
Listen! you hear the grating roar
Of pebbles which the waves draw back, and fling,
At their return, up the high strand,
Begin, and cease, and then again begin,
With tremulous cadence slow, and bring
The eternal note of sadness in.

Sophocles long ago
Heard it on the Aegean, and it brought
Into his mind the turbid ebb and flow
Of human misery; we
Find also in the sound a thought,
Hearing it by this distant northern sea.
The sea of faith
Was once, too, at the full, and round earth’s shore
Lay like the folds of a bright girdle furl’d.
But now I only hear
Its melancholy, long, withdrawing roar,
Retreating, to the breath
Of the night-wind, down the vast edges drear
And naked shingles of the world.

Ah, love, let us be true
To one another! for the world which seems
To lie before us like a land of dreams,
So various, so beautiful, so new,
Hath really neither joy, nor love, nor light,
Nor certitude, nor peace, nor help for pain;
And we are here as on a darkling plain
Swept with confused alarms of struggle and flight,
Where ignorant armies clash by night.

© Matthew Arnold (1867)

zaterdag 20 september 2014

Dichtersbankje | Percy Bysshe Shelley

Foto: © Hans Mellendijk | Hyde Park | London

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Percy Bysshe Shelley>

Adonais>

zie ook hier> Stones in the Park

woensdag 17 september 2014