Zuidoostdrente
(tanka, op 1 rattestaart na)
Kom bastaardwoorden, de kronkelweg op:
hier is het dat het volle leven klopt
met de hartslag van een dode adder.
Habakuk II De Balker
Boerengedichten, De Bezige Bij, Amsterdam, 1969
Een verzameling bankjes geassocieerd met een dichter op grond van materiaal, model, situatie of locatie. Soms echter verwijzend naar een plek waar de dichter zat of gezeten zou kunnen hebben. Het blog poogt de diverse voorraden te ontsluiten.
Zuidoostdrente
(tanka, op 1 rattestaart na)
Kom bastaardwoorden, de kronkelweg op:
hier is het dat het volle leven klopt
met de hartslag van een dode adder.
Habakuk II De Balker
Boerengedichten, De Bezige Bij, Amsterdam, 1969
De rivier
De rivier een vrouwelijke kunne,
het land een tweebenig dier.
Hoe samengesteld is het en hoe eenvoudig,
groot in zijn liefde voor zon en regen,
regen op regen en licht op nacht.
Overdacht ik de regels der kortstondige mensen
dan zou ik niet weten waar ik was
maar ook het huis
heeft twee handen het licht
heeft twee ogen,
de geest omhelst heel de wereld.
Guillaume van der Graft
Verzamelde gedichten, De Prom, Baarn, 1985
Uit de collectie Bevers (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers : William Shakespeare π
Sonnet 11
Wat snel verwelkt groeit weer in nageslacht,
Als deel van jou uit wat jou heeft verlaten
Met 't jonge bloed, door jong bloed voortgebracht
Als jij je jeugd al lang hebt losgelaten.
Zo doet wie wijs is en hij blijft bestaan,
De dwaas kiest kille ouderdom en sneven.
Dacht iedereen zo, dan zou de tijd vergaan
En eindigde de wereld na één leven.
Want wie niet schenkt wat de natuur hem vraagt
Zal spoorloos kwijnen zonder evenbeeld.
Jij bent de gunsteling die zij behaagt
En gul gegeven dient ook gul gedeeld.
Ze maakte jou haar zegel en wacht verrukt
Naar meer van jou, als je andere zelven drukt.
William Shakespeare | Vertaling: Jules Grandgagnage
Shakespeare's Sonnets > Sonnet 11 π
Meer berichten in 'sMelssleMs' uit Stratford-upon-Avon π
Bath
Als een spiegelbeeld lijken de baden
de goden te willen behagen, zo strak
spannen zich deze aquae sulis naar boven.
Van marmer welhaast, maar toch laat alles
wat zich zien wil zich hierin zien.
Inbreuk doet zelfs beweging ontstaan,
in steeds wijdere cirkels als zou zij
werkelijk slechts om water gaan.
Door de zachte heuvels hieromheen
glijdt zich de Avon. Bijna zeker moet
zij weten van de nevel die bij avondval
gaat hangen tussen beeld en spiegel.
© Bert Bevers | Ware grootte, Diaspora, Brussel, 1988
Collectie Hans Mellendijk π (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Sebastiaan Roes>