Dichtersbankje | Cees Buddingh'

Foto: © Bert Bevers | Rue Notre Dame | Tangissart

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: C. Buddingh'>

Eight days a week

als mijn vrouw met de bus naar de stad gaat
hoop ik altijd dat ze halte ziekenhuisplein instapt:
dan kan ik haar net zolang nakijken
als wanneer ze halte vogelplein neemt
en zie ik haar bovendien nog een keer
voorbijkomen in de bus

© C. Buddingh'
Uit: 'Gedichten 1938-1970', 1979.

Dichtersbankje | Cees Buddingh'

Foto: © Bert Bevers | Max Euweplein | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: C.Buddingh'>

Bij een vroegere partij van Jan Timman

‘k Zag je voor ‘t eerst, Jan, bij een wedstrijd tussen
Dordrecht en Delft. Jij speelde aan ‘t tweede bord
tegen Leo Jansen. Je was nog maar veertien,
maar al na ‘n uur had Leo zó’n rood hoofd.

Zelf zat ik aan bord acht. En telkens als ik 
gezet had ging ik even kijken of hij
nog altijd leefde: twee pionnen achter,
maar ongelijke lopers en iets meer tijd.

Je zat erbij als ‘n dromerig leerling-beultje,
haast verontschuldigend, alsof jij ‘t ook
graag anders had gezien, maar ja: het moest.

Het was je vak, daarvoor was je gekomen.
Toen Leo er toch nog remise uit goochelde
keek je eerder beteuterd dan bedroefd.

C. Buddingh’

Dit gedicht is in verschillende boeken gepubliceerd. Natuurlijk ook in BUDDINGH’ GEBUNDELD, gedichten 1936 – 1985, bezorgd door Wim Huijser. Zie pagina 746. De schrijver, dichter, schaker Buddingh’ heeft meer schaakgedichten geschreven die ook in deze bundel zijn opgenomen.

Ir. P.J. Torbijn publiceerde dit gedicht in het derde deel van zijn SCHAAKGEDICHTEN. Zie pagina 39.

Zie ook het artikel van Hans Berrevoets Dordrecht is achtdagen een veelzijdige schaakstad 

Dichtersbankje | Cees Buddingh'

Foto: © Bert Bevers | Orteliuskaai Antwerpen

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Bevers: Cees Buddingh’>

ZEEKLACHT

Het water van de zee is altijd zout,
Hoe men de suikerpot ook mag hanteren,
Geagiteerd over het strand marcheren,
Terwijl de wind de brandingkoppen krauwt;
Een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout,
Des nachts, in droom, met meerminnen verkeren,
Tarbot fileren of Neptuin vereren:
Het water van de zee is altijd zout.

Daar helpt geen moederlief, geen vaderstout,
Geen bokken, dokken, knokken of gekscheren,
Geen brein van boterkoek, geen hart van goud:
Of men voor dames voelt of meer voor heren,
Het water van de zee blijft altijd zout.

© Cees Buddingh'

uit: 'Het mes op de gorgel.
Gorgelrijmen en andere gedichten', 1960.