Dichtersbankjes

Foto: Peter Bevers | Johnny Jordaanplein, Amsterdam

Uit de collectie Bert Bevers 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Louis Noiret 👉

In Amsterdam heb ik mijn hart verlorenAls ouwe toffe jongen, zo recht uit de JordaanDaar ben ik in een keldertje geborenEn ga daar heel mn leven, beslist niet meer vandaan
Bij ons in de JordaanZing je van hela hola hoeladiejeeBij ons in de JordaanZie je de jongens en de meiden dansend gaan(Hatsjee)Bij ons in de JordaanWaar de bloemen voor de ramen staanEn de Amsterdamse humor nooit verloren gaatZolang de lepel in de brijpot staat
We houwen allemaal van een verzetjeDan moet je ons zien hossen, de beentjes van de vloerDe man van Drees die zegt: Kom op, wat let jeEn pakt dan met een schuiver zn ouwe toereloer
Bij ons in de JordaanZing je van hela hola hoeladiejeeBij ons in de JordaanZie je de jongens en de meiden dansend gaan(Hatsjee)Bij ons in de JordaanWaar de bloemen voor de ramen staanEn de Amsterdamse humor nooit verloren gaatZolang de lepel in de brijpot staat
We voelen ons verbonden met elkanderWant zit je in de zorgen of in de ratsmodeeDan helpt de een zoveel ie kan de anderZo zijn de Jordanezen, ze leven met je mee
Bij ons in de JordaanZing je van hela hola hoeladiejeeBij ons in de JordaanZie je de jongens en de meiden dansend gaan(Hatsjee)Bij ons in de JordaanWaar de bloemen voor de ramen staanEn de Amsterdamse humor nooit verloren gaatZolang de lepel in de brijpot staat.

Foto's: Hermi Hartjes | Waterspiegelplein, via Waterkeringweg, Amsterdam

Zie ook Amsterdam Kunstwacht | Gedenkteken Gerard Reve | Margriet Kemper 👉

Uit de collectie Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Hartjes 👉: Gerard Reve 👉

Credo

Niets te verwachten, niets te hopen:
er rest mij niets dan duisternis en Dood.
Ik zie het, maar ik wankel niet: wie Gij ook zijt,
U heb ik lief, met heel mijn hart, met al mijn Bloed.

Afscheid

Vergeet mij maar. Doe mij maar weg
uit Uw herinnering.
Tot eens, bij toeval nog, gij leest:
'in alle stilte plaatsgevonden',
en schudt het hoofd, en gaat Uws weegs.

Gerard Reve 👉

De Balie TV: 100 jaar Gerard Reve

Precies 100 jaar nadat schrijver Gerard Reve werd geboren (14 december 1923) draagt acteur Hugo Koolschijn Reves spraakmakende pleidooi uit het Ezelsproces voor waarin hij pleitte voor volledige vrijheid van de kunst. Een artistiek en juridisch hoogtepunt uit de Nederlandse geschiedenis. Hoe luisteren we 55 jaar later naar de woorden van Reve?

Voorafgaand aan de voordracht geeft schrijver en columnist Christiaan Weijts een inleiding. Na afloop van de voordracht gaat Yoeri Albrecht in gesprek met Christiaan en schrijver Kristien Hemmerechts.

In 1966 verscheen het boekje Nader tot U van Gerard Reve bij Uitgeverij van Oorschot waarin de schrijver God voorstelde als een ezel waarmee de ik-figuur de liefde bedreef. Het leidde, tot genoegen van de Reve zelf, tot het spraakmakende Ezelsproces waarin hij werd beschuldigd van godslastering. In het hoger beroep verdedigde hij zichzelf en schreef zijn beroemde literaire Pleitrede voor het Hof waardoor hij werd vrijgesproken. Ruim 40 jaar later werd het betreffende artikel 147, de wet op smalende godslastering, uit het Wetboek van Strafrecht geschrapt.

Foto: Het Parool, Koosje Koolbergen | S.F. van Ossstraat | Amsterdam Nieuw-West

Uit de collectie Mellendijk 👉 (keuze dichter en gedicht) voorraad Snelooper: Hans Mellendijk 👉

Hoe vliegt de tijd?

Amsterdam, Overtoomse Veld, 30 april 1993

Verkreukeld, verfrommeld, verfomfaaid

uit een vervlogen tijd aangewaaid
kijkt James Dean mij ongegrond opstandig aan
vanaf een verlopen calendarium uit ’91.
Ik vraag mij af, nu ik uitgeput maar voldaan,
na een lange feestelijke wandeling, in het gras lig
denkend aan zo’n enerverende vlucht uit het verleden:
‘Hoe vliegt de tijd?’

Door ’n prille meid
zag ik je zo-even nog snel verkocht
terwijl jij liever de vrijheid zocht.
Bent toen uit het Vondelpark door de wind meegezogen
met scharrelend zwerfvuil door het Rembrandtpark gevlogen.
Op het laatst neergedaald voor de GAK-kantoren.
Om als een objet trouvée, in de tijd bevroren
door mij bewust te worden geadministreerd.

Uiteindelijk in dit vers hartstochtelijk vereerd.

Seeshirt - Het 13e Erbarmen Festival - Hoe vliegt de tijd? - Varsseveld, 3 juli 1993 | Poëziepuntgl - jaargang 4 - nummer 1 - maart 2006

Over het omgekeerde bankje meer in Het Parool 👉

Foto: © Maarten Bevers | Hobbemakade | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Kees Godefrooij>

Amsterdam II

Geen enkele taalvondst
in mijn gedichten

past zo perfect als
ik bij jou. Ontrouw

ben je, duister maar
meestal met de lichten

aan: Amsterdam, jij
vrijgevochten vrouw.

© Kees Godefrooij

Foto: © Peter Bevers | Mercury City Hotel | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Thomas Mölhmann>

Hij is de man

Hij vouwt bootjes van zijn dromen, blaast zachtjes
om niemand wakker te maken hun papieren zeilen
vol en kijkt ze zachtjes zachtjes na tot uit het raam

hij houdt als de ochtend aan komt rollen de kozijnen
en de lijsten rond de foto's op hun plaats en wacht
tot alles bedaart en iedereen aan het ontbijten slaat

hij houdt de hele dag de kleine en de grote wijzer
aan de praat, hij houdt de straat tot het schemeren gaat
in de gaten, als een jas passen hem de gang en de wanden

als een spijker hangt aan hem het huis

hij is de man die 's nachts de vuilniszakken leegt
de lepels in de la legt, de grote en de kleine
jassen aan de kapstok aan hun lusjes hangt.

© Thomas Mölhmann
uit: 'Waar we wonen', 2013.

Foto: © Peter Bevers | Jonas Daniël Meijerplein | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Willem Wilmink>

Een foto

Van die razzia’s zijn foto’s
Jonas Daniël Meijerplein
waar de Duitse militairen
joden aan het treiteren zijn.

Een bange man
met keurige schoenen,
lange jas en vlinderdas
wordt over het plein gedreven,
of het daar een veemarkt was.

Kijk, daar staan drie Duitse soldaten
met een spottend lachje bij
en daar kijkt een vierde Duitser
misschien toch beschaamd, opzij.

Stel je voor, je zag die foto
van de man met vlinderdas
en je zou opeens ontdekken
dat het je eigen vader was.

Soms moet ik er ook aan denken
hoe het die andere zoon vergaat
die ontdekte, kijk mijn vader
is die lachende soldaat.

Foto: © Peter Bevers | Noordkade | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jules Deelder>

De ziekte van Hedel - Jules Deelder

Foto: © Bert Bevers | Vondelpark | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Joost Zwagerman>

Zeven Joosten>

Foto: © Peter Bevers | Fluisterbank | Westergasfabriek | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Hans Mellendijk>

Fluusterdingen | Loofgangen | Groningen

Fluusterdingen

’n Zucht tussen de boomkozienen.

'n Stoet gedempte fluusteringen,

Ónafwendbaor.

’n Vlucht schoolherinneringen,

Pas op, i’j daor!

'n School opgeviste dingen,

Ónbedaorbaor.

'n Zwarm vluchtige vraogen,

Jao èh nae maor, …

'n Dróm vraogteikens te raoden,

Ónafzienbaor.

’n Ri’j dansbaore stemmen, mien kind,

Lispelt fluusterzingend in de wind.

Óngenaakbaor,

Siesterend en huppelklaor,

Ónnaovolgbaor.

’n Trop stoeten vól met rozienen.

Hans Mellendijk

Foto: © Peter Bevers | Artis | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Ronald Ohlsen>

INSECTEN (drieluik)

I

Het is de stekelige nacht
die met zijn staketsels
ons een halt toeroept,
in zijn web ons lamlegt,
verdooft tot in dromenland
waar wij van alles niets weten.

Waren wij zulke insecten
dan speelde de wind
met onze vliesdunne vleugels
zodat het net was alsof
we zo weer weg zouden vliegen.

II

Kun je je voorstellen
hoe het zijn zou zonder
obstakels van licht en donker.

We zouden leven voor de honing,
uitvliegen voor de koningin.

Gedragen door zonnewarmte
zouden we de blauwe, eindeloos
blauwe muur verkennen

III

Nee, ik ben niet echt
de enige die naar de zon
zit te kijken. Bijna zinloos is het

te gluren. Je mag hem
toch niet zien. Waar dacht je
dat ooit al die anderen
zich blind op staarden?

Laten we maar uitgaan
van de zekerheid van de maan
en ons eeuwige vertrouwen
in een nieuwe dag op aarde.

terug naar boven

Foto: © Bert Bevers | Max Euweplein | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: C.Buddingh '>

Bij een vroegere partij van Jan Timman

‘k Zag je voor ‘t eerst, Jan, bij een wedstrijd tussen
Dordrecht en Delft. Jij speelde aan ‘t tweede bord
tegen Leo Jansen. Je was nog maar veertien,
maar al na ‘n uur had Leo zó’n rood hoofd.

Zelf zat ik aan bord acht. En telkens als ik
gezet had ging ik even kijken of hij
nog altijd leefde: twee pionnen achter,
maar ongelijke lopers en iets meer tijd.

Je zat erbij als ‘n dromerig leerling-beultje,
haast verontschuldigend, alsof jij ‘t ook
graag anders had gezien, maar ja: het moest.

Het was je vak, daarvoor was je gekomen.
Toen Leo er toch nog remise uit goochelde
keek je eerder beteuterd dan bedroefd.

C. Buddingh’

Dit gedicht is in verschillende boeken gepubliceerd. Natuurlijk ook in BUDDINGH’ GEBUNDELD, gedichten 1936 – 1985, bezorgd door Wim Huijser. Zie pagina 746. De schrijver, dichter, schaker Buddingh’ heeft meer schaakgedichten geschreven die ook in deze bundel zijn opgenomen.

Ir. P.J. Torbijn publiceerde dit gedicht in het derde deel van zijn SCHAAKGEDICHTEN. Zie pagina 39.

Zie ook het artikel van Hans Berrevoets Dordrecht is achtdagen een veelzijdige schaakstad

Foto: © Bert Bevers | Het Spui | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Carel Kneulman>

Wat mij beweegt

mijn handen dromen
in samenspel van bewegen,
in verwondering ontstaan
de beelden,
de wezens
van zijn
en zingen

© Carel Kneulman

Foto: © Bert Bevers | Leidseplein | Amsterdam

Uit de colectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht): voorraad Mannen van Bevers: Elly de Waard>

Winter

Winter is het, Kerstmis spoedig,
Onder het poetsen wordt geoefend
In het zingen door mijn moeder.
Donker is het dagelijks vroeger,
Koper blinkt, de kachel brandt.

In de koude hak ik hout.
Sterren schieten uit de schoorsteen,
Regenen wensen naar beneden
Waar standvastig en aanbeden
Venus op de dakpunt staat.

Binnen ruikt het naar gebak
Dat de oven heeft verlaten
En naar vlees dat wordt gebraden.
Voeten rennen door de kamers,
Stemmen wisselen kreten uit.

Onbeschaamd als blauwe luchten
Waar een sneeuwbui zich in uitschudt,
Vliegensvlug in achterhalen
Van wie vluchtend en toch dralend
Zo mijn kussen niet ontloopt -

Fantoom van licht, waar heb je je
Verstopt? Lig je, slaap je, heb
Je je sterren van ogen dicht?
Ruwe nimf ben je, vlinderlicht
Je lieftallige hielen gelicht.

Verlegenheid heeft appelrode wangen,
Je kunt ze proeven, kunt ze vangen,
Kunt ze tussen het sparregroen hangen,
Blozende als zonsondergangen
Zijn ze, gave, glanzende vrucht.

Winter is het, Kerstmis nadert,
Het huis in rust en het ademt
Uit zijn schoorsteen witte rook.
De hemel is bestrooid met sterren,
Een pruik van sneeuw ligt op de dennen,
Men is thuis, er wordt gestookt.

© Elly de Waard
uit: Strofen,
De Harmonie, Amsterdam 1983

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Jozef Slagveer>

Ik (1968)

ik had mij
een pak
van de christenen
aangemeten
maar het zat
zo slap
aan het lichaam
van een neger

ik heb me
gewassen
met jasmijnen
en mijn kra
danst
van zoveel
geluk

negerachtig
of vernegerd
ik ben mezelf
trouw gebleven
bron (uit: Moetete. Eldorado, Paramaribo 1968)

Voor meer Surinamse dichters zie Gedachtenbank>

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Remco Campert>

Op de Overtoom

Het dooit op de Overtoom
maar het vriest ook alweer op
melden mijn voeten
die mijn dag verlopen
ik blijf dicht bij huis
steeds dichter
dat is mijn leeftijd
wolken worden zwaarder van onkleur
de geur van gisteren hangt nog aan me
ik at met mijn vriend
we braken het brood
en deelden de doden
we zijn al bijna uit zicht
wij lachen nog
wat moet je anders?
omhelzen elkaar ten afscheid
misschien je weet maar nooit

© Remco Campert
Uit: Nieuwe herinneringen.

De Bezige Bij, Amsterdam, 2007

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichtersgroep en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: De Maximalen> Arthur Lava>

Toekomstmuziek

Geef mij ballades uit de Hades
of een opgewekte blues, ik swing op elke
hiphopversie van Vivaldi, mijn smaak

kent geen limiet, dus leve het licht ontvlambaar
geuzenlied, de wals voor weduwen en wezen,
de bloedeloze stierenvechtersrapsodie.

En vanzelfsprekend zweer ik bij de alchemie
van een schlager voor de goede zeden
of een nocturne voor de ochtendmens.

Maar wat bovenal moet worden aangeprezen
is een marsmuziek, jawel een marsmuziek,
die de mensheid van marcheren zal genezen.

© Arthur Lava
uit: 'Bravissimo!', 1994.

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en dichter) voorraad Mannen van Bevers: Joost van den Vondel>

Klachten des Poëets

Wat ramp, wat ongeluk plaagt nog mijn grijze haren!
Wat schande moet mij nog, eilacy! wedervaren!
Wat droefheid, wat verdriet, wat leed komt mij nog aan,
In dees mijn wintertijd, die haast zou zijn gedaan!
Wanneer ik overdenk èn ’tgeen ik was vóór dezen,
En wat ik, tot mijn smaad, moet tegenwoordig wezen;
Wanneer ik mij bezie in dees mijn hoogste nood,
Mijn lijden is te zwaar, mijn ongeluk te groot.
Maar doch, indien mij ’t leed, indien de hoge stromen
Van zo veel lijdens mij zal moeten overkomen,
Ik lijd ze, zo ik kan, ik wacht ze met geduld,
Ik voeg mij na de tijd, hoe ’t ongeval ook brult.
Maar gij, Mary! en gij, o rei der Heil’ge Maagden!
Die ’t al, èn lijf èn goed, ook voor de Godsdienst waagden,
Ai, ziet mij gunstig aan, hebt achting op mijn druk
Hebt meelij met mijn lot, en dit mijn ongeluk!
U heb ik toevertrouwd, U heb ik, al mijn dagen,
Nadat ik ben verlicht, mijn liefde toegedragen;
’k Heb U mij toegewijd, en U ik mij nog geef
Ai, maakt weer (want gij kunt), dat ’k eeuwig met U leef!

Joost van den Vondel

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) vooraad Mannen van Bevers: Ankie Peypers>

Topografie

Je bent niet in kaart gebracht.
Je zou een mooi lang land zijn.
Gestrekte armen, je voeten samen,
de ronding van je hoofd;
meridianen om je te verdelen.

Ik heb je niet geleerd op school,
geen dwarsdoorsnede op het bord
dunne lagen tijd,
verstenend.

We praten
maar ik ken je grenzen niet
de kanalen die je hebt gegraven niet
nergens cirkels van je steden
geen windroos in een hoek, geen vaan.

Geen kust waar ik aan land kan gaan.


Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers:

François Pauwels>

Vaderland

Ik ben geen Hollander, ik ben een mens
en alle mensen zijn mijn landgenoten,
ik voel mij niet door band of boei omsloten
dan door de Liefde wijd-getrokken grens,

mijn oog verdraagt geen microscoop, geen lens
die 't enge beeld onmatig zal vergroten
en van de wentelende wereldkloten
ken ik alleen de wereld van mijn wens!

Er is geen kleur van huis, noch vreemde taal,
wij sterven allen aan dezelfde kwaal
die tussen dood en leven wordt gesponnen

en waar het eenzaam hart in wanhoop slaat
daar is het land waarin mijn vaandel staat
en waar de strijd in vrede wordt gewonnen!

Uit: Dag van leugen’ uit 1952

© Francois Pauwels

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichters en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Remco Campert>

Verzet begint niet met grote woorden

Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden

zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt

zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud

zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt

zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem

jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet

en dan die vraag aan een ander stellen

Pagina's

vrijdag 25 oktober 2024

donderdag 4 januari 2024

donderdag 9 november 2023

zondag 14 mei 2017

donderdag 10 november 2016

donderdag 20 oktober 2016

zaterdag 5 maart 2016

zondag 7 februari 2016

zondag 28 juni 2015

Fluusterdingen

dinsdag 19 mei 2015

vrijdag 16 januari 2015

vrijdag 26 december 2014

dinsdag 23 december 2014

vrijdag 19 december 2014

woensdag 17 december 2014

maandag 15 december 2014

zaterdag 13 december 2014

woensdag 19 november 2014

vrijdag 14 november 2014

zaterdag 8 november 2014

Verzet begint niet met grote woorden

© Remco Campert