Dichtersbankje | Jean Pierre Rawie

Foto: © Wouter van Heiningen⇲ | Centaal Station | Den Haag

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad van  Heiningen: Jean Pierre Rawie⇲

Finis

.

Heden is, na een langdurig lijden

dat hij met godsvertrouwen droeg,

Jean Pierre Rawie van ons verscheiden.

Hij komt dus niet meer in de kroeg.

.

Dat hij, die somber was bij tijden,

de hand niet aan zichzelve sloeg

stemt misschien nog wat tot verblijden,

al is het zo al erg genoeg.

.

Wat hem tot slot de dood in joeg,

de liefde of de drank, of beide? –

wij hebben door dit overlijden

een leger leven voor de boeg.

.

Het is zoals de Ouden zeiden:

de besten gaan altijd te vroeg.

Jean Pierre Rawie 

uit Oude gedichten | 1987

Dichtersbankje | Gerrit Achterberg

Foto: © Peter Bevers | Ridderzaal | Den Haag 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Gerrit Achterberg>

Werkster

Zij kent de onderkant van kast en ledikant,
ruwhouten planken en vergeten kieren,
want zij behoort al kruipend tot de dieren,
die voortbewegen op hun voet en hand.
Zij heeft zichzelve aan de vloer verpand,
om deze voor de voeten te versieren
van dichters, predikanten, kruidenieren,
want er is onderscheid van rang en stand.
God zal haar eenmaal op Zijn bodem vinden,
gaande de gouden straten naar Zijn troon,
al slaande met de stoffer op het blik.
Symbolen worden tot cymbalen in de
ure des doods - en zie, haar lot ten hoon,
zijn daar de dominee, de bakker en de frik.

© Gerrit Achterberg

Dichtersbankje | Toon Tellegen

Foto: © Peter Bevers | Dudok | Den Haag

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht): voorraad Mannen van Bevers: Toon Tellegen>.

Stemmen

Stemmen in mijn hoofd -
ze doen maar één ding:
mij tegenspreken.
'We spreken jou helemaal niet tegen!'

Ik wandel.
'Je wandelt helemaal niet! Je staat zoals gewoonlijk stil.'
Ik denk aan iemand.
'Je denkt helemaal niet aan iemand! Je denkt nooit aan iemand.'
Ik sta stil.
'Nu wandel je. Nu heb je blijkbaar opeens haast!'
En heel even houden ze hun mond.
'We houden helemaal niet onze mond,
we houden nooit onze mond,
nooit!'
Ze houden nooit hun mond.

© Toon Tellegen
uit: 'Er ligt een appel op een schaal', 2008.

Dichtersbankje | Bart Chabot

Foto: ©Peter Bevers | Grote Marktstraat | 's-Gravenhage 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Bart Chabot>

rocking bones (fragment)

ik las het motto op mijn zerk er nog eens op na
          rock on 
een keuze waarmee ik mijn nabestaanden
alleen maar kon complimenteren
en mijn geboortejaar, 1954
stelde ik ten overvloede vast
kwam overeen met het geboortejaar
                         van de rock 'n' roll,
een wetenschap die me met
   intens genoegen vervulde –
soms, bij lange na niet altijd
          maar soms
klopte het een en ander
voor de verandering eens wél

Bart Chabot - Fort Knox
Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam 2005; 96 blz.; € 16,95
ISBN 90 388 1436 4
www.bartchabot.nl

Dichtersbankje | Karel Appel

Foto: © Peter Bevers | Gemeentemuseum | Den Haag

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Karel Appel>

Laat je ogen

Een wereld maken

Van elk beeld

© Karel Appel | De kleurige onbekende | 1986

Dichtersbankje | Hans Mellendijk

Foto: © Peter Bevers | Binnenhof | 's Gravenhage

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Hans Mellendijk>

OKÉ HELDER

Koopkrachtplaatjes in chiploaded zorgscenario's 

brengen kamerolifanten dreunend op de beats
van porseleinen planten en springen over eigen
schaduw heen; speerpuntoverstijgend de actie
in verviptentisering van contextuele kenmerken.

Aan de voorkant van de skyboxificatie oormerken
de oogkanten van het probleem en zetten een stip
aan de horizon in een duurzame dynamiek die
de eigen verantwoordelijkheid op een eerlijk verhaal
nemen, in de eigen kracht staan in je aandachtsgave.

De piketpaaltjes worden uitgezet en de opklaringen
slippen dicht met bewolking die bandbreedte gunnen
om zo aan de knoppen te kunnen blijven draaien
met langloop bonus op kreupele kip en oprotpremies
te kust en te keur helder, klip en klaar als koude thee.

Gemorst op de nieuwe vloer van het zorgstelsel dat
hypotekisch het hele kaartenhuis meesleurt in een
onvoorwaardelijke onderhandelingsspiraal dat nog
jaren na zal dreunen in het vaderlandse zwart-wit
denken dat toch al gekleurd van alle kanten kabaalt.

Radiostilte in het zorgverzet die tefalpoliticus aan 
wie niks beklijft rake klappen verkoopt, spekkopers 
dansen nivellerend de nacht in die zal gaan bloeden 
en bruggen slaat naar nieuwbouw op pijlers die staan 
als palen boven water waarop ras gebouwd kan worden.

Een breiwerk dat moet worden uitgehaald en opnieuw 
op de pennen gezet dat dan wellicht chocola oplevert
waar de honden worst van lusten en dan menig koe de 
waarheid spreekt waar we al jaren op wachten en die
de inkomensonevenredigafhankelijke zorgpremie stopt.

De denivellering op gang kan brengen van het huidige
nivelleringsniveau, zo snel kan het gaan, dat moeten we
niet willen, ademt offers van mensen die zorgen hebben,
doorbraken worden aangetrokken in platgeslagen rotten,
door pindakaasfabriekregelaars; het land naar de knoppen.

Hans Mellendijk