Posts tonen met het label Martinus Nijhoff. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Martinus Nijhoff. Alle posts tonen

zondag 25 november 2018

Dichtersbankje | Martinus Nijhoff

Foto: © Bert Bevers | Fort | Wommelgem

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Martinus Nijhoff⇲

Het kind en ik

  • Ik zou een dag uit vissen,
  • ik voelde mij moedeloos.
  • Ik maakte tussen de lissen
  • met de hand een wak in het kroos.
  •  
  • Er steeg licht op van beneden
  • uit de zwarte spiegelgrond.
  • Ik zag een tuin onbetreden
  • en een kind dat daar stond.
  •  
  • Het stond aan zijn schrijftafel
  • te schrijven op een lei.
  • Het woord onder de griffel
  • herkende ik, was van mij.
  •  
  • Maar toen heeft het geschreven,
  • zonder haast en zonder schroom,
  • al wat ik van mijn leven
  • nog ooit te schrijven droom.
  •  
  • En telkens als ik even
  • knikte dat ik het wist,
  • liet hij het water beven
  • en het werd uitgewist.
Marinus Nijhoff 
Uit: Nieuwe Gedichten, 1934. 
Sinds oktober 2002 ook te lezen als muurgedicht 
in de Formosastraat in Leiden.

woensdag 1 juli 2015

Dichtersbankje | Martinus Nijhoff

Foto: © Bert Bevers | Brugstraat | Antwerpen

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Martinus Nijhoff>

DE MOEDER DE VROUW

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden
worden weer buren. Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd-
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer kwam 
langzaamaan stroom af door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,

en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o dat daar mijn moeder voer.
Prijs God zong zij, Zijn hand zal u bewaren.

© Martinus Nijhoff