Dichtersbankjes | Henk van Oirschot en Rutger Kopland

Foto: Gerrit Heij | Regte Heide 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Hannie Eikenaar : Henk van Oirschot 👉

Regter Heide en de koe

Een rendez vous

Met een koe

Dat is wel basaal

Denkt u allemaal

Op de Regte Hei

Ben ik nou blij

Vorige week een ree

Dat was een beter idee

Het is een kudde  koeien

Alle rust, ze staan niet te loeien

Verder geen enkel dier gezien

Valt met hardlopen ook te bezien

Op dit pad hebben zij alle vrijheid

Ik ervaar bij deze dieren blijheid

We dienen te relativeren

Wat we onbespied passeren

Wat u tussen de regels leest

Zeg ik, zoals ik ben, bedeesd

Dit gedicht voor de Regte Heide toppers

De mooiste beelden door de natuurspotters

Op de bank regels van Rutger Kopland 👉

niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachte is geen tijd

we stonden deze zomer op de rand van een dal
om ons heen alleen wind

Tijd 👇| Rutger Kopland (1934-2012) 

Dichtersbankje | Rutger Kopland

Foto: © Peter Bevers | Brena Baja | Las Palmas | Spanje 

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mannen van Bevers: Rutger Kopland⇲

BAAI

Het blijft en het blijft maar, het gaat
niet voorbij: een geel strand met lege stoelen,
een groene en blauw-groene zee met scheepjes,
grijzige bergen rondom, en over dit alles
een dun, lila, oudgeworden licht.

Het bewoog destijds, er bewoog iets eindeloos,
het was het ademen van de zee, het zachte schuren
van de scheepjes aan hun ankers, het langzaam
zwarter worden en verdwijnen van de baai:
er moest iets komen en het kwam, het kwam maar,
dit was geluk.

Blijft over iets roerloos, een moment waarin
het strand verlaten is, de zee stilgevallen,
de ankerkettingen zwijgen, het licht dat oude
lila houdt, en niets verdwijnt – waarin
de baai daar ligt zoals hij is, voorgoed,

en een verlangen dat dit moment voorbijgaat.

©Rutger Kopland | Voor het verdwijnt en daarna | 1985 

Dichtersbankje | Rutger Kopland

Foto: © Hans Mellendijk | De Brink | Assen | Bankje: Jurgen Bey

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht): voorraad Mellendijk: Rutger Kopland>

Onder de appelboom

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en ver weg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

© Rutger Kopland
uit: 'Onder het vee' (1966)

Dichtersbankje | Rutger Kopland

Foto: © Hans Mellendijk | Campus VU | Amsterdam

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter en gedicht) voorraad Mellendijk: Rutger Kopland>

Over het verlangen naar een sigaret

• 
  Ken je het verlangen naar een sigaret,
  naar die gelukkige tijd dat je nog rookte?
  
  Niemand begrijpt dit verlangen behalve ik.
  
  Ik herinner mij iemand die altijd
  als ik iets zei dat ze niet begreep
  antwoordde: op zich is dit heel intrigerend.
  
  En ik herinner mij ook dat ik dan
  die uitspraak een aantal malen
  in mijn hoofd moest herhalen:
  op zich is dit heel intrigerend
  totdat de betekenis verdampt was.
  
  God kan ondoorgrondelijke dingen met ons doen
  dankzij het feit dat hij niet bestaat
  
  en zo kunnen ook ondoorgrondelijke dingen
  worden beweerd dankzij het feit
  dat ze nergens over gaan.
  
  Sinds ik dit bedacht begrijp ik veel meer.
  
  Het verlangen naar een sigaret is
  het verlangen zelf.
  
  © Rutger Kopland