Dichtersbankjes

maandag 17 augustus 2020

Dichtersbankje | Jona Lewie

Foto: Albert Hagenaars | Hangende keukens | Damsterdiep | Appingedam⇲

Uit de collectie Mellendijk (keuze tekstdichter en song) voorraad Hagenaars: Jona Lewie⇲

Jona Lewie | You'll Always Find Me in the Kitchen at Parties

You'll Always Find Me in the Kitchen at Parties

I'm no good at chatting up and always get rebuffed
Enough to drive a man to drink, I don't do no washing up
I always reached the stuff piled up, piled up in the sink

But you will always find him in the kitchen at parties

Me and my girlfriend we argued and she ran away from home
She must have found somebody new and now I'm all alone
Living on my own, what am I supposed to do?

That's why you'll always find him in the kitchen at parties
You will always find him in the kitchen at parties
You will always find him in the kitchen at parties

Then I met this debutante, I said that I like new wave rock
She was into French cuisine but I ain't no Cordon Bleu
This was at some do in palmer's green, I had no luck with her

You will still find him in the kitchen at…

zaterdag 18 juli 2020

Dichtersbankje | Poet's bench | Sandi Stromberg | Albert Hagenaars

Foto: © Albert Hagenaars | Hoogstraat | Bergen op Zoom

Uit de collectie Mellendijk (keuze dichter, gedicht en vertaling) voorraad Hagenaars: Sandi Stromberg⇲ en Albert Hagenaars⇲

MONDAYS AT NOON
The carillon still plays in my mind
most Mondays at noon. Two dozen years,
thousands of miles ago, stuck

like a needle on vinyl, playing Bach
and the Beatles, Bach and the Beatles.
Notes chime over images I hoard,

from the pepper-shaker steeple
of St. Gertrudiskerk, up the Hoogstraat,
over the cobblestones, around the gentle curve

to what was once my gabled house.
How could I think I would live out
my days in that village with its frites

and shwarma, strong coffee and guttural
Dutch? The music cuts double-edged –
memory’s bane and balm—as I sit

across the Atlantic in my craftsman cottage.
No church bells toll the quarter hours
in the humid South, relentless sunny days

instead of the warm wrap of the North Sea’s
low, gray sky. Each recalled note lifts,
lonely as a loon’s call across the ocean.

Sandi Stromberg

S MAANDAGS ROND HET MIDDAGUUR

Op maandagen, mijmerend, hoor ik vaak nog
het carillon rond het middaguur. Ruim twintig jaar,
duizenden kilometers geleden, ingesleten

als een naald in vinyl. Het speelt Bach
en de Beatles, Bach en de Beatles. Noten
weerklinken over beelden die ik koester,

uit de peperbusvormige torenbekroning
van de Sint-Gertrudiskerk, over de Hoogstraat,
de kasseien, de bevallige bocht volgend

naar wat ik ooit mijn knusse huis mocht noemen.
Hoe kon ik denken dat ik mijn dagen zou slijten
in dat stadje met z’n friet en shoarma,

sterke koffie en schraperig Nederlands?
De muziek snijdt dubbelzijdig in het geheugen
– verval en zalf tegelijk – wanneer ik in m’n cottage zit

aan de andere kant van de Atlantische Oceaan.
Geen klokken geven de kwartieren aan
in het klamme zuiden, onder de genadeloze zon,

in plaats van die vertrouwde lage, grijze
Noordzeelucht. Elke klank van toen beurt op,
eenzaam als de roep van een fuut over het water.

Vertaling: Albert Hagenaars

Nota bene:

De bankzetter is tot half augustus met vakantie, tot zo lang zal deze dubbele aflevering hier staan.